Janus — Ich will seinen Kopf songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ich will seinen Kopf" van Janus.
Songteksten
Du bist ein Nichts.
Sieh dich an, wie du da liegst
wie ein Brocken blutiges Fleisch
Ich will seinen Kopf
abgetrennt vom Rumpf
dort, wo sein Grinsen war
nur noch der blanke Stumpf.
Ich träume davon
ihn auszunehmen
wie ein Stück Vieh
zieh mich zurück
in eine Rachephantasie
doch satt macht sie nie.
Ich frag mich, wann ist es soweit?
Wann ist er Vergangenheit?
Wann räumt die Erinnerung das Feld?
Wann verschwindet er aus meiner Welt?
Ich rede, du
hörst nicht zu
bist längst fort
fort von hier, fort von mir
an einem Ort
den du siehst
nachts im Traum
wenn du schreist, wenn du fliehst.
Dumpfer Schmerz
hüllt dich ein
deckt dich zu
trägt dich fort, löscht dich aus.
Eine Wunde, die
nie verheilt
die ewig brennt
ewig quält, ewig schreit.
Ich will seinen Kopf
geschoren und verbrannt.
Erst nehm ich ihm den Stolz
dann die Finger seiner Hand.
Ich träume davon, ihn zu quälen
bis aufs Blut
suche verzweifelt ein Ventil
für meine Wut
doch es ist nie genug.
Ich frag mich, wann ist es soweit?
Wann beginnt sie, unsere Zeit?
Wann räumt die Erinnerung das Feld?
Wann verschwindet er aus meiner Welt?
Ich frage mich, ist es je soweit?
Bleibt uns beiden noch die Zeit?
Verlang ich nicht zuviel von dir?
Findest du den Weg zu mir?
Songtekstvertaling
Je bent niets.
Kijk naar je terwijl je daar ligt als een stuk bloed.Ik wil zijn hoofd van de kofferbak daar, waar zijn grijns alleen de blote stomp was.
Ik droom ervan hem af te halen als een stuk vee ... en me terug te trekken in een wraakfantasie ... maar het wordt nooit vol.
Ik vraag me af, wanneer is het tijd?
Wanneer is het voorbij?
Wanneer verlaat het geheugen het veld?
Wanneer verdwijnt hij uit mijn wereld?
Ik spreek, je luistert niet.je bent al lang weg van hier, weg van mij op een plek die je ' s nachts ziet in een droom als je schreeuwt, als je vlucht.
Doffe pijn omhult je bedekt je draagt je weg, veegt je uit.
Een wond die nooit geneest, die eeuwig kwelt en eeuwig huilt.
Ik wil dat zijn hoofd wordt geschoren en verbrand.
Eerst neem ik zijn trots, dan de vingers van zijn Hand.
Ik droom ervan hem te kwellen tot het punt van bloed wanhopig op zoek naar een uitlaatklep voor mijn woede, maar het is nooit genoeg.
Ik vraag me af, wanneer is het tijd?
Wanneer begint onze tijd?
Wanneer verlaat het geheugen het veld?
Wanneer verdwijnt hij uit mijn wereld?
Ik vraag me af, Is het ooit zo ver?
Is er tijd voor ons beiden?
Vraag ik niet teveel van je?
Kun je de weg naar mij vinden?