Янка Дягилева — На дороге пятак songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "На дороге пятак" van Янка Дягилева.
Songteksten
На дороге пятак — руки дернулись вверх
Кто-то плюнул в песок — покатилось шаром
Собирать на себя — чтоб хватило на всех
Все дороги узлом — все узлы топором
Проканает и так — узел в пыль на войну
На лету подхватил — унесу под крыльцо
Не отдам никому — закопаю в углу
Положу сверху камешек за пазуху
Карусель разнесло по цепочке за час
Всех известий — пиздец да весна началась
Горевать — не гореть, горевать — не взрывать
Убивать хоронить горевать забывать
Побежал задохнулся запнулся упал
Увидал белый снег сквозь бетонный забор
Чудеса да как леший бродил по лесам
Вон из рук все бросай да кидайся к дверям
Все полы все углы подмели языки
Не разулся у входа пришел ночевать
До утра провалялся в аду да в бреду,
А к утру провалился к паршивым чертям
С виду ложь — с гуся кровь побежит со щеки
Ни пропить ни пропеть ни слепить черепки
Ни крестов ни сердец все злодейская масть
Убивать хоронить горевать забывать
Поливает дождем первородная мысль
Размывает дорожки — гляди, разошлись
В темноте все в одну, все одно к одному
Не мешает другому лицу все к лицу
Все к лицу подлецу как родному отцу
Не рассказывай, батя, и так все пройдет
Чередой дочерей, всем раздеться — лежать
Убивать хоронить горевать забывать
Побежали глаза по стволам по рядам
Покатилось лицо по камням по следам
Безразмерной дырой укрывая траву
Насовсем позабыть — разузнать да уснуть
Только солнечный свет на просветах пружин
Переломанный лес на проломах дверей
Несгибаемый ужас с изгибах коленей
В поклон до могил деревянным цветам
Побежали глаза по стволам по рядам
Покатилось лицо по камням по следам
Безразмерной дырой укрывая траву
Насовсем позабыть…
Songtekstvertaling
Op de weg van Pyatak-handen omhoog gerukt
Iemand spuugde in het zand en het rolde als een bal
Verzamel voor jezelf-om genoeg te hebben voor iedereen
Alle wegen met een knooppunt - alle knooppunten met een bijl
Prima, net als de gastheer in het stof van de oorlog.
Ik pakte het op en droeg het onder de veranda.
Als ik het aan niemand geef, begraaf ik het in een hoek.
Ik leg er een steen bovenop in m ' n boezem.
De draaimolen ging over een uur de ketting in.
Alle nieuws-verkloot Ja lente is begonnen
Rouwen-niet branden, rouwen-niet opblazen
Doden, begraven, rouwen om te vergeten
Gestikt struikelde viel
Ik zag witte sneeuw door een betonnen hek.
Wonderen Ja als een kabouter dwaalde door het bos
Laat alles vallen en haast je naar de deur.
Alle vloeren werden weggevaagd.
Ik deed mijn schoenen niet uit bij de ingang Ik kwam om de nacht door te brengen
Ik bracht de rest van de dag door in de hel en delirium.,
En tegen de ochtend was hij naar de hel gegaan.
Met een geest om te liggen met ganzenbloed uit haar wang.
Noch drinken, noch zingen, noch pottenbakken
Geen kruisen geen hart alle gemene pak
Doden, begraven, rouwen om te vergeten
Oergedachte regens neer
Kijk, ze zijn verspreid.
In het donker, allen in één, allen één op één
Het bemoeit zich niet met de ander. alles is oog in oog.
Nog steeds oog in oog met de schurk als mijn eigen vader.
Vertel het me niet, pap, dan gaat alles voorbij.
Een opeenvolging van dochters, allemaal uitgekleed-ga liggen
Doden, begraven, rouwen om te vergeten
Ogen liepen langs de stammen langs de rijen
Zijn gezicht rolde over de rotsen en over de sporen.
Een dimensieloos gat dat het gras bedekt
Om het voor altijd te vergeten-om het uit te zoeken en in slaap te vallen
Alleen zonlicht op de openingen van het voorjaar
Gebroken bos in de hekken van de deuren
Onwrikbare horror met de bochten van de knieën
Met een boog voor de graven van houten bloemen
Ogen liepen langs de stammen langs de rijen
Zijn gezicht rolde over de rotsen en over de sporen.
Een dimensieloos gat dat het gras bedekt
Vergeet het voorgoed.…