Яна Павлова — Поезда songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Поезда" van Яна Павлова.
Songteksten
Сколько жить осталось, знает Бог, сколько не живи, оно все мало.
Скользкая дорожка и замок, а как выйдешь, начинай с начала.
Где моя любовь, давно, уж, нет, где мои друзья, кому я нужен
И не нужен мне ни чей совет, потому, что сам себе не нужен.
Припев:
Эх, березы, клены, тополя вы мне машете листвой своей зеленою,
А меня опять уносят поезда туда, где сосны задевают небо темное.
Мне бы птицей вольной улететь, мне бы птицей вольною родиться.
Добрыми глазами посмотреть, до пьяна свободою напиться.
Помечтать, а кто же не мечтал, полюбить и снова быть любимой,
Но опять, опять на пол упал лист календаря неумолимый.
Припев:
Эх, березы, клены, тополя вы мне машете листвой своей зеленою,
А меня опять уносят поезда туда, где сосны задевают небо темное.
Припев:
Эх, березы, клены, тополя вы мне машете листвой своей зеленою,
А меня опять уносят поезда туда, где сосны задевают небо темное.
Туда где сосны задевают небо темное.
Туда где сосны задевают небо темное.
Songtekstvertaling
Hoeveel om nog te leven, God weet, hoeveel om niet te leven, het is nog steeds niet genoeg.
Een glibberig pad en een slot, en als je eruit komt, begin je bij het begin.
Waar is mijn liefde, voor een lange tijd, nee, nee, waar zijn mijn vrienden, die me nodig heeft
En ik heb geen advies nodig, want Ik heb mezelf niet nodig.
Chorus:
Oh, birches, maples, poplars, je zwaait met je groene bladeren naar me,
En ik word weer meegesleept door treinen naar waar de dennen de donkere hemel raken.
Ik zou een vrije vogel zijn om weg te vliegen, Ik zou een vrije vogel zijn om geboren te worden.
Met vriendelijke ogen om naar te kijken, om dronken te zijn met de vrijheid om dronken te worden.
Om te dromen, en wie niet droomde, om lief te hebben en weer bemind te worden,
Maar nogmaals, de onverbiddelijke kalender viel op de grond.
Chorus:
Oh, birches, maples, poplars, je zwaait met je groene bladeren naar me,
En ik word weer meegesleept door treinen naar waar de dennen de donkere hemel raken.
Chorus:
Oh, birches, maples, poplars, je zwaait met je groene bladeren naar me,
En ik word weer meegesleept door treinen naar waar de dennen de donkere hemel raken.
Daar waar de dennen de hemel aanraken is het donker.
Daar waar de dennen de hemel aanraken is het donker.