James Vincent McMorrow — Down the Burning Ropes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Down the Burning Ropes" van James Vincent McMorrow.
Songteksten
When the hills let go Slowly fade into the water like some ancient lover
On a ship filled with ghosts
It’s something to behold
When the paper thin girls
With twisting little braids in their hair,
They take off their coats and throw
Pebbles and stones from the side of the boat,
Crying out
The stones they float, the stones they float
Oh my God, the stones they float, the stones they float
Down the burning ropes
Past the places where the steal beams meet concrete skies
You make your bed under the moonlight
I think it’s time we said goodbye
Cause nothing moves in the warm air
And words that once would cut like a knife,
They just hang in the cloud and you’re
Pushed by the lord,
But you’re pulled by the crowds and
You’re overboard, you’re overboard
Oh my God, she’s overboard
My love she’s overboard
She’s overboard
My love she’s overboard
There’s not a shell unbroken
In the valley where my heartache and the timbers lay
It’s not the time to be hanging around here
You know what some might say
That people get too reckless
That even with the simplest of crimes
They leave, blood behind,
As I clean the knife for the very last time
I think she knows, I think she knows
Oh my God, I think she knows
I think she knows
Songtekstvertaling
Als de heuvels loslaten langzaam in het water vervagen als een oude geliefde
Op een schip vol geesten.
Het is iets om te zien.
Wanneer de papier dunne meisjes
Met draaiende vlechten in hun haar,
Ze doen hun jassen uit en gooien
Kiezels en stenen van de zijkant van de boot,
Huilend
De stenen die ze drijven, de stenen die ze drijven
Oh mijn God, de stenen die ze drijven, de stenen die ze drijven
In de brandende touwen
Voorbij de plaatsen waar de stalen balken betonnen luchten.
Je maakt je bed op onder het maanlicht.
Ik denk dat het tijd is om afscheid te nemen.
Want niets beweegt in de warme lucht
En woorden die ooit zouden snijden als een mes.,
Ze hangen gewoon in de wolk en je bent
Geduwd door de Heer,
Maar je wordt getrokken door de menigte en
Je bent overboord.
Oh mijn God, ze is overboord
Mijn liefste, ze is overboord.
Ze is overboord.
Mijn liefste, ze is overboord.
Er is geen schelp ongebroken
In de vallei waar mijn hartzeer en de houtjes lagen
Het is niet het moment om hier rond te hangen.
Je weet wat sommigen zouden zeggen.
Dat mensen te roekeloos worden.
Dat zelfs met de eenvoudigste misdaden
Ze laten bloed achter.,
Terwijl ik het mes voor de laatste keer reinig
Ik denk dat ze het Weet, ik denk dat ze het Weet.
Oh mijn God, Ik denk dat ze weet
Ik denk dat ze het Weet.