James Harker — The Exile songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Exile" van James Harker.
Songteksten
The last I saw of you
Was your face lit by the flicker of the picture
And sparkles in your incandescent eyes
Like the dance of fireflies
The night drew close and tight
And I watched you disappear
Under fear
So I held you
Wrapped around an empty space
Just to beckon back your face
And could I close every yawning mile
With a touch, or a whisper, or a waning smile?
Could I claim you again for a tiny while
From my place here in exile?
The pulse of fear drew near
And the firmness of your hand
Turned to sand
And swiftly slipped
From a truth into a dream
And the sky split with the scream
And now I turn away
Yearning for the light of day
Far away
But I see only clouds
Coloured with a taint of red
Where the angels fear to tread
And can I close every aching mile
With a dream, or a whisper, or a desperate smile?
Can I claim you again for a tiny while
From my place here in exile?
All I am is flesh and bone
In a house without a home
I seem to be turning to stone
Deafened by the dialling tone
Imagining within the gloom
A single dove to bring me peace
On the wings of my release
A firebird to give me peace
With the tears of my release
Release me
Dona nobis pacem
But there will come a day
When I’ll spirit you away
Far away
And I’ll be warm and holding you again
You need only tell me when
You need only tell me when.
Songtekstvertaling
De laatste keer dat ik je zag
Was je gezicht verlicht door de flikkering van de foto
En schittert in je gloeiende ogen
Zoals de dans van vuurvliegjes
De nacht nadert en sluit
En ik zag je verdwijnen.
Onder angst
Dus ik hield je vast.
Om een lege ruimte gewikkeld
Gewoon om je gezicht terug te wenken.
En kan ik elke geeuwmijl sluiten
Met een aanraking, of een fluistering, of een afnemende glimlach?
Kan ik je nog even opeisen?
Van mijn plaats hier in ballingschap?
De angst kwam dichterbij.
En de stevigheid van je hand
Veranderd in zand
En snel gleed uit.
Van een waarheid in een droom
En de hemel barst
En nu keer ik me af
Verlangen naar het licht van de dag
Ver
Maar ik zie alleen wolken
Gekleurd met rood
Waar de engelen bang zijn om te betreden
En kan ik elke pijnlijke mijl sluiten
Met een droom, of een fluistering, of een wanhopige glimlach?
Kan ik je nog even opeisen?
Van mijn plaats hier in ballingschap?
Alles wat ik ben is vlees en botten
In een huis zonder huis
Ik lijk in steen te veranderen.
Doof door de kiestoon
Beeld je in de duisternis
Een enkele duif om mij vrede te brengen
Op de vleugels van mijn vrijlating
Een vuurvogel om mij vrede te geven
Met de tranen van mijn vrijlating
Laat me los.
Dona nobis pacem
Maar er komt een dag
Wanneer ik je weg zal toveren
Ver
En Ik zal warm zijn en je weer vasthouden
Je hoeft me alleen te vertellen wanneer
Je hoeft me alleen te vertellen wanneer.