Jakob Dylan — Standing Eight Count songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Standing Eight Count" van Jakob Dylan.
Songteksten
In which direction are we going?
How many runaways are we stowing?
Over the black sea with your arm around me In whose honor have we gone missing?
I am too hungry to imagine
A different ending to this famine
In building chaos of calenders and clocks
I missed a marked and I got us lost
It’s standing eight count
Out on the dark and shoreless waters
Comrade do you think we’ll go under?
On which horizon is my lover waking up?
You pass this bottle and then I think too much
Lean your body up against me Make believe that you still want me The swell of white caps and a silver streak of light
Here on the bowline we pay clearly for our size
It’s standing eight count
Lessons will come but wisdom will wait
And whenever it does it’s too late
What good are we now?
With our backs on the ground
Our faces both bloodied and bowed
When we ought to know better by now
The flat and troubled shapeless earth
It stretches futher then you’ve heard
No love like our love, none older, none as cursed
You hurt the ones you love and we wouldn’t do much worse
How many fingers am I showing?
How many tears are you withholding?
Beads of sweat pouring in our eyes
If it were blood we wouldn’t know it It’s standing eight count
Songtekstvertaling
In welke richting gaan we?
Hoeveel weglopers hebben we?
Over de Zwarte Zee met je arm om me heen, ter ere van wie zijn we vermist?
Ik heb te veel honger om me voor te stellen
Een ander einde aan deze hongersnood
In het bouwen van chaos van kalenders en klokken
Ik miste een gemarkeerde en ik heb ons verloren.
Acht tellen.
In het donker en onvermoeibaar water
Kameraad, denk je dat we ten onder gaan?
Aan welke horizon wordt mijn geliefde wakker?
Je geeft deze fles door en dan denk ik te veel.
Leun je lichaam tegen me aan en doe alsof je me nog steeds wilt ... de golf van witte doppen en een zilveren streep van licht.
Hier op de boeglijn betalen we duidelijk voor onze grootte
Acht tellen.
De lessen zullen komen, maar wijsheid zal wachten.
En als het gebeurt, is het te laat.
Wat hebben we nu aan ons?
Met onze rug op de grond
Onze gezichten bebloed en gebogen
Terwijl we nu beter zouden moeten weten.
De vlakke en gekwelde aarde
Het strekt zich verder uit dan heb je gehoord
Geen liefde zoals onze liefde, geen ouder, geen vervloekt
Je kwetst degenen van wie je houdt en wij zouden het niet veel slechter doen.
Hoeveel vingers laat ik zien?
Hoeveel tranen hou je achter?
Zweetdruppels in onze ogen
Als het bloed was, zouden we het niet weten.