Jairo — Tiernamente amigos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tiernamente amigos" van Jairo.
Songteksten
Eramos como quien dice tiernamente amigos
Dos pequeños vagabundos a lomo de río
En nuestro pequeño bote de madera
Ibamos pariendo luz de primavera
A los trece un niño no miente cariño
Y les puedo asegurar que no tuve nunca más un amigo igual
Nos juramos de por vida ser amigos fieles
Entre novias y poemas, risas y burdeles
Nunca separarnos, libertad o muerte
Siempre defendernos, sueño adolescente
A los diecisiete vida es utopía
Y les puedo asegurar que no tuve nunca más un amigo igual
Desandamos tantas veces el camino andado
El perdió su fe y a veces nos telefoneamos
Ya no tiene gracia nuestra verborrágia
Yo sigo montando sobre el mismo río
El vendió sus sueños y acortó caminos
Mas les puedo asegurar que no tuve nunca más un amigo igual
El perdió lo suyo y yo también perdí lo mío
Algo nos cambió el perfume tierno del estío
Entre bambalinas yo juego a estar vivo
El cepilla un perro todos los domingos
Ya no creo que recuerde nuestro río
Más les puedo asegurar que no tuve nunca más
Un amigo igual Aún recuerdo su sonrisa y siento que el destino
Es como algunas botellas donde duerme el vino
Unas se conservan y otras se avinagran
Y aunque el tiempo mate ciertas bellas almas
Siempre guardo lo que fuera suyo y mío
Y les puedo asegurar que no tuve nunca más un amigo igual
Songtekstvertaling
We waren als iemand die teder vrienden zegt
Twee kleine zwervers aan de achterkant van de rivier
In onze kleine houten boot
We gaven geboorte aan lente licht
Op z ' n dertiende liegt een kind niet.
En ik kan je verzekeren dat ik nooit meer zo ' n vriend had.
We zweren dat het leven trouwe vrienden zal zijn.
Tussen vriendinnen en gedichten, gelach en bordelen
Nooit scheiden, vrijheid of dood
Altijd onszelf verdedigen, Tienerdroom
Op je zeventiende is het leven utopia.
En ik kan je verzekeren dat ik nooit meer zo ' n vriend had.
We gaan zo vaak de weg gelopen
Hij verloor zijn geloof en soms belden we
Onze verborrhoea is niet langer Grappig.
Ik blijf op dezelfde rivier rijden.
Hij verkocht zijn dromen en verkorte paden
Maar ik kan je verzekeren dat ik nooit meer zo ' n vriend had.
Hij verloor de zijne en ik de mijne ook.
Iets veranderde de tedere geur van estio.
Achter de schermen speel ik om te leven
Hij borstelt elke zondag een hond.
Ik herinner me onze rivier niet meer.
Meer kan ik je verzekeren dat ik nooit meer had
Zo 'n vriend herinner ik me z' n glimlach en dat lot.
Het is als een paar flessen waar wijn slaapt.
Sommige zijn bewaard gebleven en andere zijn avinagran.
En hoewel de tijd bepaalde mooie zielen doodt
Ik hou altijd wat van jou en mij was.
En ik kan je verzekeren dat ik nooit meer zo ' n vriend had.