Jacques Higelin — L'amour sans savoir ce que c'est (En concert au Zénith de Paris le 18.10.2010) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'amour sans savoir ce que c'est (En concert au Zénith de Paris le 18.10.2010)" van Jacques Higelin.
Songteksten
Y’a eu un tremblement de terre
Un champignon, la guerre
Un éclair blanc
Et je n’sais plus pourquoi
Je me retrouve sur cette route
Les cheveux balayés, par le vent
A siffloter comme un enfant
Qui vient d’ailleurs
Qui n’va nulle part
Et qui attend,à tout hasard
N’importe qui, n’importe quoi
Dieu seul sait qui, le diable sait quoi
Mais ils ne l’diront pas.
Pourtant si rien n’arrive
Et si personne ne vient
Va bien falloir continuer son chemin sans l’aide de rien, ni de personne
Car baby, je ne suis qu’une de six milliards de bouches
Ouverte à en crever
Une de six milliards de bouches
Ouverte à en crever, sur le désespoir, la peur du noir
Je peux te saisir, et t’anéantir
Au coin d’un boulevard, déserteur, trop tard
Où tu sais même pas c’qui peut t’tomber sur le coin d’la gueule
Un car de flics, un coup de rasoir, «Schlak», et
Où le clin d’oeil d’une pute
Qui remonte son trottoir
Et raler, seul, ce soir
Ouais, tout seul
Et c’est pas parc’que tu vas me refiler 5 minutes de ton cul
Contre un verre d’alcool, un paquet d’dollars et quelques flippers
Que tu m’f’ras oublier
Que je n’suis qu’une de six milliards de bouches
Ouverte à en crever
Une de six milliards de bouches, baby
Ouverte à en crever, sur le désespoir, le désespoir, la peur du noir.
La liberté, de choisir, l'étendard
De tes futures désillusions
Le temps de crever avec
Et de te sentir vraiment tout con
Devant, le regard innocent
D’un enfant, qui se réveille
Et qui dans un sourire, te fait, l’amour
L’amour, sans même savoir, ce que c’est
(bis) choeurs
(ter)
Songtekstvertaling
Er was een aardbeving.
Een paddenstoel, oorlog
Een witte flits
En ik weet niet meer waarom.
Ik ben op deze weg.
Haar geveegd door de wind
Fluitend als een kind
Die van elders komt
Die nergens heen gaat.
En wachtend, toevallig
Wie dan ook, wat dan ook.
Alleen God weet wie, de duivel weet wat
Maar dat willen ze niet zeggen.
Maar als er niets gebeurt
En als er niemand komt
Zal zijn pad moeten voortzetten zonder de hulp van iets, of iemand anders.
Want ik ben maar een van de zes miljard monden.
Open voor de dood
Een van de zes miljard monden
Open voor de dood, op wanhoop, de angst voor het donker
Ik kan je grijpen en vernietigen.
Hoek van een boulevard, deserteur, te laat
Waar je niet eens weet wat er op de hoek van je mond kan vallen
Een politiebus, een scheermes, "Schlak", en
Waar de knipoog van een hoer
Wie gaat zijn stoep op?
En raler, alleen, vanavond
Ja, helemaal alleen.
En je geeft me geen vijf minuten van je kont.
Voor een glas alcohol, een pakje dollars en een paar flipperkasten.
Dat je me zal laten vergeten
Dat ik maar één van zes miljard monden ben.
Open voor de dood
Een van de zes miljard monden, baby
Open voor de dood, op wanhoop, wanhoop, angst voor het duister.
Vrijheid, om te kiezen, de banier
Van uw toekomstige teleurstellingen
Tijd om te sterven met
En ik voel me heel dom.
Voorin, de onschuldige blik
Van een kind dat wakker wordt
En wie in een glimlach, maakt je, liefde
Liefde, zonder te weten wat het is
(bis) koren
(ter)