Jacques Douai — Le Train songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le Train" van Jacques Douai.
Songteksten
d’un train qui hurle vers la lune
sous un ciel étrange d’enclume
où résona mond' en sommeil
J’ai le voyage à fleur de peau
dans mes rêves exubérants
et des fins jeunes des migrants
à disparaître sans manteaux
Profond bleu est prunelle orange
en ses lances des œillets jaunes
a comme face enfin d’aumône
de paysage des rechanges
Je suis étreint par des forêts
où vivent des oiseaux de feu
piquantes leur cris hue minent
la nuit poseé sur les vents blêmes
Ils chantent d’elle de leur exil
quand je vais rejoindre mes puits
des mondes sortent dans leurs fruits
ce m’entend mon sang à draisine
La bête mort en plein visage
c’est d’en point du d’outre-mer
bête à déchire des fonds d’hyène
se moque c’est dans d'équipage
J’ai la hantise dans mes veines
d’un train qui coule vers la lune
longues visages somnambules
que peuplent les yeux de chevesnes
Mais que le cœur du coq éclate
le vent du nord horreur liquide
pour un matin lourd de suicide
et le ciel éteint mes miracles
Alors c’est pas de sans retour
de mes campagnes désolés
par mes paupières décidées
un train qui tire à l’pis le jour
J’ai des vertiges grands ouverts
de train sur des chemins de lune
qui traverse du point des dunes
et s'évanouisse vers la mer
Songtekstvertaling
van een trein die schreeuwt naar de maan
onder een vreemde hemel van aambeeld
waar Reona Mond ' in slaap valt
Ik heb de reis naar de top van mijn hoofd.
in mijn uitbundige dromen
en de jeugd van migranten
om te verdwijnen zonder jassen
Diepblauw is Oranje pruim
in gele anjers
A als een gezicht eindelijk van aalmoezen
landschapsveranderingen
Ik word omhelsd door bossen.
waar levende Vuurvogels
hun tint kreten ondermijnen
de nacht op de blaren
Ze zingen over haar uit hun ballingschap.
als ik naar mijn bronnen ga
werelden komen uit in hun vruchten
Ik hoor mijn bloed in draisine.
Het dode beest in het gezicht
het is van het punt overzee
het bodemloze beest van hyena.
maakt grappen over het is in de bemanning
Ik heb spoken in mijn aderen
van een trein naar de maan
lange slaapwandelende gezichten
wat de ogen van chub bevolkt
Maar laat het hart van de Haan barsten
the north wind liquid horror
voor een zware ochtend van zelfmoord
en de hemel dooft mijn wonderen
Dus het is geen terugkeer.
van mijn zielige campagnes
door mijn besloten oogleden
een trein die overdag op de uier schiet
Ik ben duizelig.
trein op maanpaden
kruising vanaf de punt van de duinen
en valt flauw in de zee