Jacques Bertin — La jeune fille blonde songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La jeune fille blonde" van Jacques Bertin.
Songteksten
Or voici que l'âge lance…
Je n’implore pas merci
Mais tandis que l’ombre avance
Il me faut dire merci
Je paye mon dû, sans attendre
Le vent me signe un acquit
Chantez ce chant, ou bien, cendre
Qu’il soit un trésor enfoui !
Merci pour la joie ancienne
Au vieux pays fatigué
Ses plaies, ses croûtes qui saignent
Au peuple, à la peupleraie
Qui panse son mal, qui chante
Vieux pays, table dressée
Ou lourd fourgon arrêté
Plein de larmes odorantes
Merci, merci pour l’enfance
Notre histoire à pas vingt sous
Et pour la petite France
Pour les mains jointes, si doux
Pays ! La paix, la confiance
Deux mille ans de chemins creux
Les souffrances, leur souffrance
L’espoir et les gens heureux
À la jeune fille blonde
À jamais à moi mêlée
Toutes ses luttes, ses frondes
Et notre jeunesse ailée
La souffrance, la souffrance
Tous ces chagrins enterrés
Puis la sève, et tout commence
Le peuple, la peupleraie
Et la féconde révolte
La belle idée d’harmonie
Belle fille, ma récolte
Ah ! Les beaux enfants pourris
Les beaux blés, les beaux arpèges
La belle rafle de mots
Nos âmes furent de neige
Et ta tête aux chants d’oiseaux
Beau Pays, chansons anciennes
Le peuple, la peupleraie
La joie, la joie plein la plaine
Et la jeune fille en mai !
Songtekstvertaling
Nu hier is die leeftijd lanceert…
Ik smeek niet. dank je.
Maar terwijl de schaduw voortschrijdt
Ik moet je bedanken.
Ik betaal mijn schuld, zonder te wachten.
De wind geeft me een vrijspraak.
Zing Dit lied, of ash
Laat het een begraven schat zijn !
Dank u voor de oude vreugde
Naar het vermoeide oude land
Zijn wonden, zijn korsten die bloeden
Aan het volk, aan het volk
Die zijn kwaad heelt, die zingt
Oud land, staande tafel
Of een zwaar busje is gestopt.
Vol met stinkende tranen.
Dank u, Dank u voor de jeugd
Ons verhaal op twintig passen.
En voor kleine Frankrijk
Voor geklemde handen, zo zacht
Land ! Vrede, Vertrouwen
Tweeduizend jaar holle paden
Lijden, hun lijden
Hoop en gelukkige mensen
Op het blonde meisje.
Voor altijd met mij verward
Al zijn worstelingen, zijn slings
En onze gevleugelde jeugd
Lijden, lijden
Al deze verdriet begraven
Dan begint het SAP.
De mensen, de mensen
En de vruchtbare opstand
Het mooie idee van harmonie
Mooie meid, mijn oogst
Ah! De mooie rotte kinderen
De prachtige tarwe, de prachtige arpeggios
De mooie ronde van woorden
Onze zielen waren van sneeuw
En je hoofd naar de liederen van vogels
Prachtig land, oude liedjes
De mensen, de mensen
Joy, joy full The Plain
En het meisje in Mei !