Jack Hardy — The Cauldron songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Cauldron" van Jack Hardy.
Songteksten
catharine had a calling in the woods
a secret spring that she knew well
she chased a man whose knowledge was mistaken
that his only weakness was the one she held
catherine, who misused the gift of sight,
was the woman on the hill
a will o' the wisp who held vigils through the night
who tracked him down to town against his will
and all he could change she changed as well
anywhere he’d hide she would find
the riddle she made she held the answer
'til he cursed the name of catharine to the wind
came the day when he traveled to the city
found a room above the stairs
the sleepless nights when the shapes and signs
would haunt him
at the answer to the riddle he would stare
now riddle me this: of a tree that is no tree
riddle me that: it is high yet low
when leaves are brown in the autumn it is green
and it heals though it poisons where it grows
catharine took a job in the city
selling apples on the street
she bid her time seeking solace in winter
she knew the time would come when they wonld meet
tired of riddles she had welcomed her prey
through the hallway to her room
the paint was peeling leaving red on the rug
where all she gained remained the same to lose
catharine slowly loosened her hold
to let him breathe and he fled again
to sow the wind she had given up control
to sow the storm she had wed the light and rain
and so in time he returned to the fold
with an answer upon his lips:
a heart cannot be protected from weakness
and on christmas eve betrayed her with a kiss
Songtekstvertaling
catharine had een roeping in het bos.
een geheime bron die ze goed kende.
ze achtervolgde een man wiens kennis verkeerd was.
dat zijn enige zwakte degene was die ze vasthield.
catherine, die de gave van het zien misbruikte.,
was de vrouw op de heuvel
een wil van de wisp die de nachtwake hield
die hem opspoorde naar de stad tegen zijn wil.
en alles wat hij kon veranderen, veranderde zij ook.
waar hij zich ook zou verstoppen.
het raadsel dat ze maakte, hield ze het antwoord vast.
tot hij de naam catharine in de wind vervloekte.
kwam de dag dat hij naar de stad reisde
ik vond een kamer boven de trap.
de slapeloze nachten wanneer de vormen en tekenen
zou hem achtervolgen.
bij het antwoord op het raadsel staarde hij
nu raadsel me dit: van een boom die geen boom is
raadsel me dat: het is hoog maar laag
als de bladeren bruin zijn in de herfst is het groen
en het geneest waar het groeit.
catharine nam een baan in de stad
appels verkopen op straat
ze bood haar tijd op zoek naar troost in de winter
ze wist dat de tijd zou komen dat ze elkaar zouden ontmoeten.
moe van de raadsels had ze haar prooi verwelkomd.
door de gang naar haar kamer.
de verf schilderde en liet rood op het tapijt achter.
waar alles wat ze won hetzelfde bleef om te verliezen
catharine maakte haar greep langzaam los.
om hem te laten ademen en hij vluchtte weer
om de wind te zaaien had ze de controle opgegeven.
om de storm te zaaien trouwde ze met het licht en de regen
en dus na verloop van tijd keerde hij terug naar de kudde
met een antwoord op zijn lippen:
een hart kan niet worden beschermd tegen zwakte
en op kerstavond verraadde hij haar met een kus.