Jacek Kaczmarski — Mury ' 87 (Podwórko) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mury ' 87 (Podwórko)" van Jacek Kaczmarski.
Songteksten
Jak tu wyrywać murom zęby krat
Gdy rdzą zacieka cegła i zaprawa
Jakże gnijącym gruzem grzebać stary świat
Kiedy nowego nie ma czym i na czym stawiać
O czym dziś na podwórku śpiewać
Liszajom obsuniętych ścian
Gdzie nawet skrawek nieba ziewa
Na widok tych śmiertelnych ran
Ref.
We wklęsłym bruku tylko lśni
Wieczna bez dna kałuża
I widać w niej groby, groby, groby
Pod całunem naszych dni
Historia się zmieniła w mułu mur
W którym ugrzęzną myśli wzrok i dłonie
Staruszek w czerni, przed kapliczką łzawy chór
Rozmokły tynk jak gąbka nieuchronnie wchłonie
Wieczne światełko tli się jeszcze
Grzeje się w nim, w słoiku kwiat
A za zamkniętą bramą przestrzeń
Ślepej uliczki w wielki świat
Ref.
We wklęsłym bruku tylko lśni
Wieczna bez dna kałuża
I widać w niej groby, groby, groby
Pod całunem naszych dni
Napis na murze dłużej tutaj trwa,
Niż człowiek co wydrapał go z wieczora
Pół wieku dni podobnych do każdego dnia
Na śladach kul tych z wojny, i tych z wczoraj
Ot, co zostaje z wielkiej rzeki
Myśli, zapachów, głosów, barw
W murach podwórka «R» zacieki
W szczelinach warstwy martwych larw.
Droga stąd już tylko w dół
W uścisk gliny, w pleśń i w plusz
Pomiędzy groby, groby, groby,
Których dawno nie ma już
Songtekstvertaling
Hoe krijg ik Murom ' s tanden uit de tralies?
Als roest optreedt, worden stenen en mortel gevoelloos.
Hoe je de oude wereld begraaft met rottend afval
Als er niets nieuws is om op te wedden
Wat te zingen over in de tuin vandaag
Korstmossen van verlaagde muren
Waar zelfs een stukje lucht gaapt
Bij het zien van deze fatale wonden
Ref.
In de concave kasseien glinstert alleen maar
Eeuwige bodemloze Plas
En het is mogelijk om graven, graven, graven te zien
Onder de Lijkwade van onze dagen
De geschiedenis is veranderd in de muilezelmuur.
Waarin gedachten de ogen en de handen vastlopen.
Oude man in het zwart, voor het kerkkoor
Rauw gips, zoals een spons, zal onvermijdelijk absorberen
Het eeuwige licht smeult nog steeds.
Ik koester me erin, in een bloempot.
En achter de gesloten poort is de ruimte
Doodlopende weg naar de grote wereld
Ref.
In de concave kasseien glinstert alleen maar
Eeuwige bodemloze Plas
En het is mogelijk om graven, graven, graven te zien
Onder de Lijkwade van onze dagen
Het schrijven op de muur hier duurt langer,
Dan degene die het van de avond heeft weggekrast.
Een halve eeuw van dagen zoals elke dag
Op de sporen van kogels uit de oorlog, en die van gisteren.
Dit is wat er over is van de grote rivier.
Gedachten, geuren, stemmen, kleuren
In de muren van de binnenplaats " R " strepen
Er zit een laag dode larven in de spleten.
De weg van hier is alleen naar beneden.
In de armen van klei, in schimmel en in pluche
Tussen de graven, graven, graven,
Die al lang weg zijn.