Ivan Noble — Causas Perdidas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Causas Perdidas" van Ivan Noble.
Songteksten
Aparece, empuña su belleza
y la ciudad retrocede un instante…
Yo la miro desde el fondo del oleaje del recuerdo
de los besos que perdimos en combate
Saltábamos, canguros, de bar en bar,
eran años chiflados
Napoleones que juraban lo injurable
en la placita del barrio
Fueron tiempos deliciosos, yo sé,
la vida te da y te come
Años de salir a revisar los bolsillos de la noche…
Me decía: usemos las estrellas de zaguán,
ayudáme a ver el cielo,
al fin de cuentas todos somos causas perdidas,
de la carne a los huesos
Y hoy ando acobardado de verla así,
con esa niebla en los ojos
hace rato que nadie pasa por acá, colega,
¿te podrás quedar un poco?
Fueron tiempos deliciosos, yo sé,
pero la vida te da y te come
Años de salir a derrapar por las piernas de la noche…
¿Será mucho pedir que el pasado venga mejor vestido
y golpee antes de entrar?
Hoy la memoria es un río traicionero y sin orillas
donde uno no debiera pescar
Te pido, no te ofendas si beso así,
con este invierno en los labios…
Es que hace mucho que nadie pasa por acá, colega,
¿me querrás querer un rato?
Fueron tiempos deliciosos, yo sé,
la vida te da y te come
Años de salir a desnucar a los duendes de la noche…
Fueron tiempos deliciosos, yo sé,
la vida te da y te come
Años de salir a revisar los bolsillos de la noche
Noche a noche
Noche a noche
Songtekstvertaling
Verschijnt, hanteert zijn schoonheid
en de stad trekt zich terug.…
Ik Bekijk het van de bodem van de golf van herinnering
van de kussen die we verloren in de strijd
We zouden springen, kangoeroes, van bar naar bar.,
het waren gekke jaren.
Napoleons die de schade zwoer
op het plein van de buurt
Het waren heerlijke tijden, Ik weet het.,
het leven geeft je en eet je op.
Jaren van uitgaan om de zakken van de nacht te controleren…
Hij zei altijd: "Laten we de sterren van de linkerhand gebruiken.",
help me de hemel te zien,
we zijn tenslotte allemaal verloren.,
van vlees tot beenderen
En vandaag ben ik laf om haar zo te zien.,
met die mist in mijn ogen
er is al een tijdje niemand geweest.,
kun je nog even blijven?
Het waren heerlijke tijden, Ik weet het.,
maar het leven geeft je en eet je op
Jaren van uitgaan om langs de benen van de nacht te glijden…
Is het te veel gevraagd dat het verleden beter gekleed komt?
en slaan voordat je naar binnen gaat?
Vandaag is het geheugen een verraderlijke rivier zonder banken
waar men niet zou moeten vissen
Ik smeek je, Wees niet beledigd als ik zo kus.,
met deze winter op de lippen…
Het is gewoon dat niemand hier al lang is, maat.,
hou je een tijdje van me?
Het waren heerlijke tijden, Ik weet het.,
het leven geeft je en eet je op.
Jaren van uitgaan om de nachtgoblins te strippen…
Het waren heerlijke tijden, Ik weet het.,
het leven geeft je en eet je op.
Jaren van uitgaan om de zakken van de nacht te controleren
Van nacht tot nacht
Van nacht tot nacht