Иван Кучин — Караван songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Караван" van Иван Кучин.
Songteksten
Шел по полю босяком парнишка,
Щелкали кузнечики в тиши.
Нес парнишка бережно под мышкой
Веточку душистой анаши
Но беда была не за горами,
Грянула облава, как роса.
И в цветы, примятые пинками,
Покатилась детская слеза.
Над полем стелится туман
От бед земных, забот и нужд;
Уходит в небо караван,
Уходит в небо караван,
В приют для всех заблудших душ.
Пацану сломали жизнь как ветку,
Злополучной дикой конопли (Ветку этой дикой конопли)
И из зоны, зоны-малолетки
Письма его горькие пошли:
«Милая родная моя мама,
Ты прости, что долго не пишу.
Я курить не буду даже грамма
Больше эту гадость — анашу».
Но из мест, где исправляют судьбы
Первым делом как домой сошел,
Он сказал по взрослому: «Дурнуть бы»
И на веке вену проколол.
Шел по полю босяком парнишка,
Ты за ним вдогонку не спеши.
Он в гробу, а на дубовой крышке
Веточка душистой анаши.
В приют для тех кто жил как мог,
Но не прижился на земле,
Кто в мир зашел на огонек,
А отгостив исчез во мгле…
Songtekstvertaling
Een jongen liep blootsvoets over het veld.,
Sprinkhanen klikten in de stilte.
De jongen droeg het voorzichtig onder zijn arm.
Een takje zoete ananas
Maar de problemen waren niet ver weg.,
De inval brak uit als dauw.
En tot bloemen geplet door kicks,
De scheur van een kind rolde naar beneden.
Een mist verspreidt zich over het veld.
Van de problemen van de aarde, zorgen en behoeften;
De caravan gaat de lucht in,
Gaat naar de Sky caravan,
Naar een schuilplaats voor alle verloren zielen.
Het leven van de jongen was gebroken als een tak.,
De zieke wilde hennep (een tak van deze wilde hennep)
En vanuit de zone, de zone-minderjarigen
Zijn bittere brieven gingen:
"Mijn lieve moeder,
Het spijt me dat ik lang niet geschreven heb.
Ik zal geen gram roken.
Meer van dit spul — anasha."
Maar de plek waar je het lot kunt herstellen
Het eerste wat ik deed was naar huis gaan.,
Hij zei op een volwassen manier, " Ik zou graag stom zijn."
En ik doorboorde een ader op mijn ooglid.
Een jongen liep blootsvoets over het veld.,
Haast je niet achter hem aan.
Het ligt in een doodskist, maar op een eiken deksel.
Een takje zoete ananas.
Naar een toevluchtsoord voor hen die zo goed mogelijk leefden.,
Maar het wortelde niet op aarde.,
Wie in de wereld kwam naar het licht,
Athotel en verdwenen in de duisternis…