Ivan Graziani — Sabbia Del Deserto songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sabbia Del Deserto" van Ivan Graziani.
Songteksten
E piove ormai
Già da quattro giorni
La sabbia del deserto
Viene su dal mare
La pasticcera ha rimesso su le calze
Le pieghe del lenzuolo
Le ha stampate sulla pelle
È passato ormai
Il tempo dei ramarri
Nascosti
Dentro ai fossi
Con le facce da idioti
E l’inquietudine cresce dentro
Come un cancro
E ce n'è di che
Se io mi lascio andare
Eh, eh, eh, eh, ehi
Piove sabbia del deserto
Eh, eh, eh, eh, ehi
Proprio qui in provincia
Dietro la porta della mia stanza a pagamento io sento muoversi la padrona della
pensione nell’occhio destro ha la forma della serratura sono schiavo del suo
gioco
Perché non le parlo chiaro
Amore mio
Ho aspettato quattro ore
Seduto su un muretto
Bagnato fino all’osso
E la cartella coi disegni a carboncino
L’ho buttata giù di sotto
Tanto non sarò mai un artista
Eh, eh, eh, eh, ehi
Piove sabbia del deserto
Eh, eh, eh, eh, ehi
Proprio qui in provincia
Domani vengono a prendermi i parenti
Per le feste comandate
Torno sempre a casa
Mi sentirò dire che non ho mangiato
Che sono dimagrito
Che sono bianco come un cero
Amore mio
I tuoi giochini sul divano
Me li conto ad uno ad uno
Nel sedile posteriore
Però più in là
Io non posso andare
Perché ho già bisogno dei tuoi occhi
Sulla mia pelle
E la provincia come un’isola di matti
Perduta nella pioggia
Si allontana alle mie spalle
E l’inquietudine mi cresce dentro come un cancro
Sì ce n'è di che
Se io mi lascio andare
Eh, eh, eh, eh, ehi
Piove sabbia del deserto
Eh, eh, eh, eh, ehi
Proprio qui in provincia
Eh, eh, eh, eh, ehi
Piove sabbia del deserto
Eh, eh, eh, eh, ehi
Proprio qui in provincia
Songtekstvertaling
En het regent nu
Al vier dagen.
Het zand van de woestijn
Het komt uit de zee.
De banketbakker deed haar kousen weer aan.
De plooien van het blad
Hij drukte ze op de huid.
Het is al weg.
De tijd van de ramarri
Verborgen
In de greppels
Met de gezichten van idioten.
En de rusteloosheid groeit binnenin
Als kanker
En er is dat
Als ik loslaat
Hey, hey, hey, hey, hey, hey
Het regent woestijnzand.
Hey, hey, hey, hey, hey, hey
Hier in de provincie
Achter de deur van mijn kamer voor een vergoeding hoor ik de meesteres van de
pensioen in het juiste oog heeft de vorm van het slot Ik ben slaaf van zijn
spel
Zal ik eerlijk tegen je zijn?
Mijn liefste.
Ik heb vier uur gewacht.
Zittend op een muur
Nat tot op het bot
En de map met houtskooltekeningen
Ik gooide het naar beneden.
Ik word toch nooit kunstenaar.
Hey, hey, hey, hey, hey, hey
Het regent woestijnzand.
Hey, hey, hey, hey, hey, hey
Hier in de provincie
Morgen komen mijn familieleden me ophalen.
Voor de bestelde vakanties
Ik kom altijd thuis.
Ze zeggen dat ik niet gegeten heb.
Die afgeslankt zijn
Dat ik zo wit ben als een cero
Mijn liefste.
Je speelgoed op de bank
Ik tel ze één voor één.
Op de achterstoel
Maar verder weg
Ik kan niet gaan.
Want Ik heb je ogen al nodig.
Op mijn huid
En de provincie als een eiland van dwazen
Verloren in de regen
Hij loopt achter mijn rug om weg.
En de rusteloosheid groeit in me als een kanker.
Jawel.
Als ik loslaat
Hey, hey, hey, hey, hey, hey
Het regent woestijnzand.
Hey, hey, hey, hey, hey, hey
Hier in de provincie
Hey, hey, hey, hey, hey, hey
Het regent woestijnzand.
Hey, hey, hey, hey, hey, hey
Hier in de provincie