It Dies Today — Bridges Left Burning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bridges Left Burning" van It Dies Today.
Songteksten
Though your presence is nonexistent.
Your vile stench still looms in my every memory.
You have planted a seed.
That has sprouted.
Into an undying enmity.
That shall rear it’s putrid face
And micturate upon the apologies that you have delivered far too late.
And the heavens collapsed to hell,
Creating a mestophilean being.
That possessed you with a sense of depraved indifference.
I wish I could have absolved you of the succubus.
The one with fiery skin.
And the unbecoming nature in which it elenched your mind.
Was it i who thrust the blade through your back.
Rethink this question.
For it was you who let your perceptions distort.
The most perplexing of those cirulent amends.
Now I’d like to rip your still beating heart from it’s blackened cavity.
I hope her mournful tears singe your gaping flesh wound
And your black heart will be pounded to dust
And whisked away in the wind.
However I will always hold a place in mine for you
And all the destestaion your name brings.
You set your bridges ablaze.
And left them burning
Songtekstvertaling
Hoewel je aanwezigheid niet bestaat.
Je Smerige stank hangt nog steeds in m ' n geheugen.
Je hebt een zaadje geplant.
Dat is ontsproten.
In een eeuwige vijandschap.
Dat zal de achterkant het is verrot gezicht
En richt je op de excuses die je veel te laat hebt geleverd.
En de hemel in de hel stort.,
Het creëren van een mestofiel wezen.
Die je met een gevoel van verdorven onverschilligheid bezielde.
Ik wou dat ik je van de succubus had kunnen verlossen.
Die met vurige huid.
En de onbehoorlijke natuur waarin het je geest elenkte.
Ik heb het mes door je rug gestoken.
Heroverweeg deze vraag.
Want jij was het die je percepties liet vervormen.
De meest verbijsterende van die cirulente genoegens.
Nu wil ik je nog steeds kloppende hart eruit rukken.
Ik hoop dat haar treurige tranen je gapende vleeswond beschadigen.
En uw zwarte hart zal tot stof vergaan
En weggerukt in de wind.
Maar Ik zal altijd een plek in de mijne voor je hebben.
En al het lot dat jouw naam brengt.
Je hebt je bruggen in brand gestoken.
En wij lieten hen in brand steken.