Ismael Serrano — Vértigo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vértigo" van Ismael Serrano.
Songteksten
Recibiré postales del extranjero,
tiernas y ajadas, besos, recuerdos.
¿Cómo están todos? Te echo de menos.
Cómo pasa el tiempo...
Seremos otros, seremos más viejos,
y cuando por fin me observe en tu espejo,
espero al menos que me reconozca,
me recuerde al que soy ahora.
Aquellas manos, aquella mujer,
aquel invierno no paraba de llover,
perdona que llegué tan tarde,
espero saber compensarte.
Estás tan bonita, te invito a un café,
la tarde es nuestra, desnúdame.
Tras el relámpago te decía: "Siempre
recogeré flores en tu vientre".
Otro hombre dormirá contigo
y dará nombre a todos tus hijos.
Ven, acércate a mí,
deja que te vea,
que otras primaveras
te han de llevar muy lejos de mí.
Vértigo, que el mundo pare,
que corto se me hace el viaje.
¿Me escucharás, me buscarás,
cuando me pierda
y no señale el norte
la estrella polar?
Las frías mañanas en la facultad,
tú casi siempre huías conmigo al bar,
y me enfadaba si preferías
el aula a mi compañía.
Sobre la mesa botellas vacías,
qué sano es arrancarte esa risa,
y ahora cambiemos el mundo, amigo,
que tú ya has cambiado el mío.
¿Qué haré cuando te busque en la clase,
y mi eco me responda al llamarte?
Otros vendrán y me dirán
que te marchaste,
que te cansaste
ya de esperar.
Vértigo, que el mundo pare,
que corto se me hace el viaje.
¿Me escucharás, me buscarás,
cuando me pierda
y no señale el norte
la estrella polar?
La ronquera y los traicioneros nervios,
que me atacan antes de cada concierto,
viejas canciones, antiguos versos,
que espero retenga algún eco.
Y en el futuro espero, compañero, hermanos,
ser un buen tipo, no traicionaros.
Que el vértigo pase y que en vuestras ventanas
luzca el sol cada mañana.
Pero basta de lamentos,
brindemos, es el momento,
que estamos todos
y no falta casi nadie,
que hay que apurar
la noche que acaba de empezar.
Vértigo, que el mundo pare,
que corto se me hace el viaje.
¿Me escucharás, me buscarás,
cuando me pierda
y no señale el norte
la estrella polar?
Songtekstvertaling
Ik zal ansichtkaarten uit het buitenland ontvangen, teder en teder, kussen, herinneringen.
Hoe gaat het met iedereen? Ik mis je.
Hoe de tijd verstrijkt...
We zullen anderen zijn, we zullen ouder zijn, en als ik eindelijk in je spiegel kijk, hoop ik tenminste dat hij me herkent, doet me denken aan wie ik nu ben.
Die handen, die vrouw, die winter stopte niet met regenen, sorry dat ik zo laat aankwam, ik hoop het goed te maken met je.
Je ziet er zo mooi uit, ik trakteer op koffie, de middag is van ons, kleed me uit.
Na de bliksem zei hij tegen je: "Ik zal altijd bloemen in je buik verzamelen."Een andere man zal met je slapen en al je kinderen noemen.
Kom, Kom bij me in de buurt, laat me je zien, die andere bronnen zullen je ver weg van mij brengen.
Vertigo, dat de wereld stopt, zo kort dat ik de reis maak.
Wil je naar me luisteren, wil je me zoeken, als ik verdwaald ben en de Poolster niet wijst?
De koude ochtenden op de universiteit, je liep bijna altijd weg met mij naar de bar, en ik was boos als je liever de klas dan mijn bedrijf.
Op de tafel lege flessen, hoe gezond het is om die lach eruit te rukken, en nu laten we de wereld veranderen, vriend, je hebt de mijne al veranderd.
Wat moet ik doen als ik je zoek in de klas, en mijn Echo antwoordt als ik je bel?
Anderen zullen me komen vertellen dat je weg bent, dat je het wachten beu bent.
Vertigo, dat de wereld stopt, zo kort dat ik de reis maak.
Wil je naar me luisteren, wil je me zoeken, als ik verdwaald ben en de Poolster niet wijst?
De heesheid en de verraderlijke zenuwen, die me aanvallen voor elk concert, oude liedjes, Oude verzen, waarvan ik hoop dat ze een echo zullen houden.
En in de toekomst hoop ik, partner, broeders, een goede vent te zijn, niet je te verraden.
Laat de Vertigo passeren en laat de zon elke ochtend schijnen in uw ramen.
Maar genoeg geklaag, laten we proosten, het is tijd, dat we allemaal zijn en bijna niemand ontbreekt, dat we moeten opschieten de nacht die net is begonnen.
Vertigo, dat de wereld stopt, zo kort dat ik de reis maak.
Wil je naar me luisteren, wil je me zoeken, als ik verdwaald ben en de Poolster niet wijst?