Isabelle Boulay — Répondez-moi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Répondez-moi" van Isabelle Boulay.
Songteksten
Je vis dans une maison sans balcon, sans toiture
Oùy a même pas d’abeilles sur les pots de confiture
Y a même pas d’oiseaux, même pas la nature
C’est même pas une maison
J’ai laisséen passant quelques mots sur le mur
Du couloir qui descend au parking des voitures
Quelques mots pour les grands
Même pas des injures
Si quelqu’un les entend
Répondez-moi
Répondez-moi
Mon cњur a peur d'être emmuréentre vos tours de glace
Condamnéau bruit des camions qui passent
Lui qui rêvait de champs d'étoiles, de colliers de jonquilles
Pour accrocher aux épaules des filles
Mais le matin vous entraîne en courant vers vos habitudes
Et le soir, votre forêt d’antennes est branchée sur la solitude
Et que brille la lune pleine
Que souffle le vent du sud
Vous, vous n’entendez pas
Et moi, je vois passer vos chiens superbes aux yeux de glace
Portés sur des coussins que les maîtres embrassent
Pour s’effleurer la main, il faut des mots de passe
Pour s’effleurer la main
Répondez-moi
Répondez-moi
Mon cњur a peur de s’enliser dans aussi peu d’espace
Condamnéau bruit des camions qui passent
Lui qui rêvait de champs d'étoiles et de pluies de jonquilles
Pour s’abriter aux épaules des filles
Mais la dernière des fées cherche sa baguette magique
Mon ami, le ruisseau dort dans une bouteille en plastique
Les saisons se sont arrêtées aux pieds des arbres synthétiques
Il n’y a plus que moi
Et moi, je vis dans ma maison sans balcon, sans toiture
Oùy a même pas d’abeilles sur les pots de confiture
Y a même pas d’oiseaux, même pas la nature
C’est même pas une maison
Songtekstvertaling
Ik woon in een huis zonder balkon, zonder dak.
Waar ze zelfs geen bijen op de potten jam hebben.
Er zijn zelfs geen vogels, zelfs de natuur niet.
Het is niet eens een huis.
Ik liet een paar woorden achter op de muur.
Van de gang naar de parkeerplaats
Een paar woorden voor de grote
Zelfs geen beledigingen.
Als iemand ze hoort.
Geef antwoord.
Geef antwoord.
Mijn hart is bang om omringd te worden door jouw ijstorens.
Veroordeeld tot het geluid van passerende vrachtwagens
Hij die droomde van velden van sterren, halskettingen van narcissen.
Om op de schouders van meisjes te hangen
Maar de ochtend trekt je naar je gewoontes.
En ' s Avonds is je antennebos verbonden met eenzaamheid.
En dat de volle maan schijnt
Wat blaast de zuidelijke wind
Jij, jij kunt niet horen
En ik zie je mooie honden voorbij komen met de ogen van ijs
Gedragen op kussens die de meesters kussen
Om de hand aan te raken, heb je wachtwoorden nodig
Om de hand aan te raken
Geef antwoord.
Geef antwoord.
Mijn hart is bang om vast te komen te zitten in zo weinig ruimte.
Veroordeeld tot het geluid van passerende vrachtwagens
Hij die droomde van velden van sterren en narcissen regen
Om te schuilen bij de schouders van meisjes
Maar de laatste feeën is op zoek naar haar toverstaf.
Mijn vriend, de Beek slaapt in een plastic fles.
De seizoenen stopten aan de voeten van synthetische bomen.
Alleen Ik ben nog over.
En ik woon in mijn huis zonder balkon, zonder dak
Waar ze zelfs geen bijen op de potten jam hebben.
Er zijn zelfs geen vogels, zelfs de natuur niet.
Het is niet eens een huis.