Isabelle Boulay — L'amitié songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'amitié" van Isabelle Boulay.
Songteksten
Beaucoup de mes amis sont venus des nuages
Avec soleil et pluie comme simple bagage
Ils ont fait la saison des amitiÃ(c)s sincères
La plus belle saison des 4 de la Terre
Ils ont cette douceur des plus beaux paysages
Et la fidÃ(c)lité des oiseaux de passage
Dans leur coeur est gravÃ(c)e une infinie tendresse
Mais parfois dans leurs yeux se glisse la tristesse
Alors, ils viennent, se chauffer chez moi
Et toi aussi, tu viendras
Tu pourra repartir au milieu des nuages
Et de nouveau sourire à bien d’autre visage
Donner autour de toi un peu de ta tendresse
Lorsqu’un autre voudra te cacher sa tristesse
Comme on ne sait pas ce que la vie nous donne
Il se peut qu’a mon tour je ne soit plus personne
S’il me reste un ami qui vraiment me comprenne
J’oublierai à la fois mes larmes et mes peines
Alors peut être je viendrai, chez toi
Chauffer mon coeur à ton bois
Songtekstvertaling
Veel van mijn vrienden kwamen uit de wolken
Met zon en regen als eenvoudige bagage
Ze maakten het seizoen van oprechte vriendschappen (c)s
Het mooiste seizoen van de 4 van de aarde
Ze hebben deze zoetheid van de mooiste landschappen
And the trust (c) bed of passing birds
In hun hart is gegraveerd (c)E een oneindige tederheid
Maar soms in hun ogen glijdt verdriet
Dus, ze komen, opwarmen bij mij thuis
En jij zal ook komen.
Je kunt vertrekken in de wolken
En weer lachen vele andere gezichten
Geef een beetje van je tederheid om je heen.
Als een ander zijn verdriet voor je wil verbergen
Omdat we niet weten wat het leven ons geeft
Het kan zijn dat ik op mijn beurt niemand meer ben.
Als ik nog een vriend heb die me echt begrijpt
Ik zal mijn tranen en verdriet vergeten.
Dan kom ik misschien naar je huis.
Welkom bij <url>.