Isabel Pantoja — Tatuaje songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tatuaje" van Isabel Pantoja.
Songteksten
Él vino en un barco, de nombre extranjero
Lo encontré el puerto un anochecer
Cuando el blanco faro sobre los veleros
Su beso de plata dejaba caer
Era hermoso y rubio como la cerveza
El pecho tatuado con un corazón
En su voz amarga, había la tristeza
Doliente y cansada del bandoneón
Y ante dos copas de aguardiente
Sobre el manchado mostrador
Él fue contándome entre dientes
La vieja historia de su amor
Mira mi brazo tatuado
Con este nombre de mujer
Es el recuerdo de un pasado
Que nunca más ha de volver
Ella me quiso y me ha olvidado
En cambio, yo, no la olvidé
Y para siempre voy marcado
Con este nombre de mujer
Él se fue una tarde, con rumbo ignorado
En el mismo barco que la conoció
Pero entre sus labios, se dejó olvidado
El beso de amante, que la enveneno
Errante lo busca por todos los puertos
A los marineros pregunta por él
Y nadie le dice, si esta vivo o muerto
Y sigue en su duda buscándolo fiel
Y va sangrando lentamente
De mostrador en mostrador
Ante una copa de aguardiente
Donde se ahoga su dolor
Mira su nombre tatuado
En la caricia de mi piel
A fuego lento lo he marcado
Y para siempre iré con él
Quizá ya tú, me has olvidado
En cambio, yo, no té olvidé
Y hasta que no te haya encontrado
Sin descansar te buscare
Songtekstvertaling
Hij kwam in een schip, buitenlandse naam
Op een avond vond ik de haven.
Wanneer de witte vuurtoren over de zeilboten
Zijn zilveren kus viel
Hij was zo mooi en blond als bier.
De borst getatoeëerd met een hart
In zijn bittere stem, was er verdriet
Ziek en moe van de bandoneon
En voor twee glazen brandewijn.
Over de gevlekte toonbank
Hij telde me op de tanden.
Het oude verhaal van je liefde
Kijk naar mijn getatoeëerde arm.
Met de naam van deze vrouw
Het is de herinnering aan een verleden.
Om nooit meer terug te komen
Ze hield van me en is me vergeten.
In plaats daarvan ben ik haar niet vergeten.
En voor altijd ben ik gemarkeerd
Met de naam van deze vrouw
Hij vertrok op een middag, koers genegeerd
Op dezelfde boot die haar ontmoette.
Maar tussen zijn lippen, liet hij zichzelf vergeten
De kus van de minnaar, die haar vergiftigde.
Errante zoekt hem in elke haven.
De matrozen vragen erom.
En niemand vertelt hem, of hij leeft of dood is.
En hij blijft in zijn twijfel op zoek naar hem trouw
En hij bloedt langzaam.
Van teller tot teller
Voor een glas brandewijn
Waar uw pijn verdrinkt
Kijk naar zijn getatoeëerde naam.
In de streling van mijn huid
Bij lage hitte heb ik het gemarkeerd.
En ik ga voor altijd met hem mee.
Misschien ben je me vergeten.
In plaats daarvan ben ik thee niet vergeten.
En tot ik je vond
Zonder rust zal ik je zoeken.