Iron Fire — The Final Odyssey songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Final Odyssey" van Iron Fire.
Songteksten
It’s a cold night, a cold night in November
My mind is black but I still remember
Fell all alone, alone on this planet
I can’t compute, just can’t understand it This is the final odyssey
Turn to pieces for eternity
Trapped in my own misery
In the silence, I die alone
In this moment, memories fade to gray
In the darkness, tears fall like rain
In the shadows of what was meant to be Agony
I’m on my own, in digital darkness
Built to last, not to feel sadness
They closed down, the factory
Out of date, condemned by the company
This is the final odyssey
Turn to pieces for eternity
Trapped in my own misery
In the silence, I die alone
In this moment, memories fade to gray
In the darkness, tears fall like rain
In the shadows of what was meant to be Agony
Vague flashes from the past
As long as the battery lasts
Soon it will be the end of me Somehow it hurts deep inside
Feels like something in me has died
This is the final odyssey
Turn to pieces for eternity
Trapped in my own misery
In the silence, I die alone
In this moment, memories fade to gray
In the darkness, tears fall like rain
In the shadows of what was meant to be 10.000 light years away
Songtekstvertaling
Het is een koude nacht, een koude nacht In November
Mijn geest is zwart maar ik herinner me nog
Viel helemaal alleen, alleen op deze planeet
Ik kan het niet berekenen, ik kan het gewoon niet begrijpen Dit is de laatste Odyssee
Verander in stukken voor eeuwig
Gevangen in mijn eigen ellende.
In de stilte sterf ik alleen.
Op dit moment vervagen herinneringen naar grijs
In de duisternis vallen tranen als regen
In de schaduw van wat voorbestemd was om te lijden
Ik sta er alleen voor, in digitale duisternis.
Gebouwd om blijvend te zijn, niet om verdriet te voelen
Ze sloten de fabriek.
Verouderd, veroordeeld door het bedrijf
Dit is de laatste odyssey.
Verander in stukken voor eeuwig
Gevangen in mijn eigen ellende.
In de stilte sterf ik alleen.
Op dit moment vervagen herinneringen naar grijs
In de duisternis vallen tranen als regen
In de schaduw van wat voorbestemd was om te lijden
Vage flitsen uit het verleden
Zolang de batterij blijft
Binnenkort zal het het einde van mij zijn op een of andere manier doet het pijn diep van binnen
Het voelt alsof er iets in mij is gestorven.
Dit is de laatste odyssey.
Verander in stukken voor eeuwig
Gevangen in mijn eigen ellende.
In de stilte sterf ik alleen.
Op dit moment vervagen herinneringen naar grijs
In de duisternis vallen tranen als regen
In de schaduw van wat had moeten zijn 10.000 lichtjaren weg