Irish Stout — The Foggy Dew songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Foggy Dew" van Irish Stout.
Songteksten
'Twas down the glen one Easter morn
To a city fair rode I
When armed line of marching men
In squadrons passed me by
No pipes did hum, no battle drum
Did sound its loud tattoo
But the Angelus bell o’er the Liffey’s swell
Rang out in the foggy dew
Right proudly high over Dublin town
They hung out a flag of war
'Twas better to die 'neath an Irish sky
Than at Suvla or Sud el Bar
And from the plains of Royal Meath
Strong men came hurrying through;
While Brittania’s huns with their great big guns
Sailed in through the foggy dew
O' the night fell black and the rifles' crack
Made «Perfidious Abion» reel
'Mid the leaden rail, seven tongues of flame
Did shine o’er the lines of steel
By each shining blade a prayer was siad
That to Ireland her sons be true
And when morning broke still the war flag shook
Out its fold in the foggy dew
'Twas England bade our wild geese go
That small nations might be free
But their lonely graves are by Suvla’s waves
On the fringe of the gray North Sea
But had they died by Pearse’s side
Or fought with Cathal Brugha
Their names we’d keep where the Fenians sleep
'Neath the shroud of the foggy dew
The bravest fell, and the solemn bell
Rang mournfully and clear
For those who died that Watertide
In the springing of the year
And the world did gaze with deep amaze
At those fearless men, but few
Who bore the fight that freedom’s light
Might shine through the foggy dew
Ah, back through the glen I rode again
And my heart with grief was sore
For I parted then with valiant men
Whom I never shall see more
But to and fro in my dreams I go and
I’d kneel and pray for you
For slavery fled, O glorious dead, when
You fell in the foggy dew
Songtekstvertaling
Het was in de glen one paasmorn
Naar een kermis Reed I
Wanneer gewapende linie van marcherende mannen
In eskaders passeerde me door
Geen pijpen neurieden, geen strijdtrommel
Klonk zijn luide tattoo
Maar de Angelus bell o 'er de Liffey' s deining
Riep uit in de mistige dauw
Recht hoog boven Dublin town
Ze hingen een oorlogsvlag uit.
Het was beter om te sterven in een Ierse lucht
Dan in Suvla of Sud El Bar
En van de vlakten van de Koninklijke Meath.
Sterke mannen kwamen haastig door;
Terwijl Brittania ' s hunnen met hun grote kanonnen
Voer binnen door de mistige dauw
De nacht werd Zwart en de geweren kraken
Made" Perfidious Abion " haspel
Midden in de lead rail, zeven tongen van vuur
Straalde over de lijnen van staal
Bij ieder stralend lemmet was er een gebed, siad!
Dat haar zonen voor Ierland waar zijn
En toen de ochtend nog brak, schudde de oorlogsvlag.
Uit zijn vouw in de mistige dauw
Het was Engeland die onze wilde ganzen liet gaan
Dat kleine naties misschien vrij zijn
Maar hun eenzame graven zijn bij Suvla ' s golven.
Aan de rand van de grijze Noordzee
Maar waren ze aan Pearse ' s zijde gestorven
Of vocht met Cathal Brugha
Hun namen zouden we bewaren waar de Fenians slapen.
'Neath the shroud of the foggy dew
De dapperste viel, en de plechtige bel
Luid en duidelijk
Voor degenen die gestorven zijn aan de Watertij.
In de lente van het jaar
En de wereld keek met diepe verbazing
Op die onbevreesde mannen, maar weinig
Wie droeg de strijd die vrijheid ' s licht
Zou kunnen schijnen door de mistige dauw
Ah, terug door de glen reed ik weer
En mijn hart van verdriet was pijnlijk
Want ik scheidde toen met dappere mannen.
Die ik nooit meer zal zien.
Maar naar en af in mijn dromen ga ik en
Ik zou voor je knielen en voor je bidden.
Want slavernij vluchtte, o glorieuze dood, toen
Je viel in de mistige dauw