Ирина Богушевская — Шарманка-осень songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Шарманка-осень" van Ирина Богушевская.
Songteksten
Осень, осень, детская шарманка.
Нелепый и фальшивый звук.
Он меня целует. Зонтик и перчатки
Неловко падают из рук.
Вечер свечек, хризантем и джаза.
Назавтра мы идем в кино,
Кажется, на Фосса. И перед сеансом
Фойе пустынно и темно.
Вдруг, отражаясь в зеркалах,
Я вижу страх в своих глазах,
А в его глазах — небеса.
И отражаясь в небесах,
Ни словом не могу сказать,
Ни пером потом описать,
Что, отражаясь в зеркалах,
Я вижу дым в своих глазах,
И огонь я вижу в других.
И, отражаясь в том огне,
Я вижу, но как бы на дне,
Все тот же страх в своих глазах.
Осень, осень, пестрая игрушка.
Мелодий давних дивный круг.
Гуси, утки, прочие кукушки
Привычно двинулись на юг.
Розы. Каллы. Длинный звон бокалов…
Мы оба в облаке из снов.
Но снова осень проститься нам сказала,
Так все подстроив вновь и вновь,
Что, отражаясь в зеркалах,
Я вижу страх в своих глазах,
А в его глазах — небеса.
И отражаясь в небесах,
Ни словом не могу сказать,
Ни пером потом описать,
Что, отражаясь в зеркалах,
Я вижу дым в своих глазах,
И огонь я вижу в других.
И, отражаясь в том огне,
Я вижу, но как бы на дне,
Все тот же страх в своих глазах.
Осень. Осень. Глупая игрушка.
Где ты, мой друг, и ты, мой друг?
Вновь меня целуют в губы и послушно
Перчатка падает из рук.
Сколько тысяч лет танцуют листья
Все тот же медленный фокстрот!
Снова осень в дверь мою стучится.
Зачем? — я знаю наперед…
И отражаясь в зеркалах,
Я вижу дым в своих глазах,
И огонь я вижу в других.
И, отражаясь в том огне.
Я вижу, но как бы во сне.
Увы и ах, — все тот же страх.
Songtekstvertaling
Autumn, autumn, children ' s hurdy-gurdy.
Belachelijk en vals geluid.
Hij kust me. De paraplu en handschoenen
Ze vallen onhandig uit hun handen.
Avond van kaarsen, chrysanten en jazz.
We gaan morgen naar de film.,
FOSS, denk ik. En voor de sessie
De lobby is leeg en donker.
Plotseling, weerspiegeld in de spiegels,
Ik zie angst in mijn ogen,
En in zijn ogen, de hemel.
En in de hemel gereflecteerd,
Ik kan geen woord zeggen.,
Geen pen beschrijven,
Wat, weerspiegeld in de spiegels,
Ik zie rook in mijn ogen,
En ik zie vuur in anderen.
En weerspiegeld in dat vuur.,
Ik kan zien, maar het is als aan de onderkant,
Dezelfde angst in zijn ogen.
Herfst, herfst, kleurrijk speelgoed.
Melodieën van lang geleden wonderlijke cirkel.
Ganzen, eenden en andere koekoeken
Ze verhuisden zoals gewoonlijk naar het zuiden.
Rozen. Callas. Lange brillenglazen…
We zitten allebei in een wolk van dromen.
Maar opnieuw nam autumn afscheid van ons.,
Dus alles wordt opnieuw en opnieuw opgezet,
Wat, weerspiegeld in de spiegels,
Ik zie angst in mijn ogen,
En in zijn ogen, de hemel.
En in de hemel gereflecteerd,
Ik kan geen woord zeggen.,
Geen pen beschrijven,
Wat, weerspiegeld in de spiegels,
Ik zie rook in mijn ogen,
En ik zie vuur in anderen.
En weerspiegeld in dat vuur.,
Ik kan zien, maar het is als aan de onderkant,
Dezelfde angst in zijn ogen.
Herfst. Herfst. Een stom Speeltje.
Waar ben jij, mijn vriend, en jij, mijn vriend?
Opnieuw word ik op de lippen gekust en gehoorzaam
De handschoen valt uit zijn hand.
Hoeveel duizenden jaren hebben de bladeren gedanst
Nog steeds dezelfde langzame Foxtrot!
Alweer klopt de herfst aan mijn deur.
Waarom? - Ik weet het van tevoren — …
En weerspiegeld in spiegels,
Ik zie rook in mijn ogen,
En ik zie vuur in anderen.
En weerspiegeld in dat vuur.
Ik snap het, maar het is net een droom.
Helaas en ... allemaal dezelfde angst.