Ирина Богушевская — Два лепестка songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Два лепестка" van Ирина Богушевская.
Songteksten
Время, сладкое как мед,
время вытекло из сот,
время мимо нас течет,
не задевая нас.
Или это мы вдвоем
мимо времени течем,
мимо времени плывем,
не открывая глаз —
Две перелетных паутинки,
Огонь и Вода
в замысловатом поединке,
два светлячка
у вселенской тьмы на виду,
два лепестка
с яблони,
цветущей в райском саду.
Время вытекло из сот.
Время мимо нас течет
то быстрей, то медленней,
то вспять, а то — наоборот.
Или, как пух по ветерку,
как перекати-поле по песку,
мы скользим в потоках времени,
и нас оно несет
туда, где в лугах —
ах! — сиреневая пыль кипрея,
где липы дурман
струится с крыльев золотых пчел,
где два мотылька
кружат над лугом в полубреду —
как два лепестка
с яблони,
цветущей в райском саду.
Так течем, скользим, летим
и на время не глядим,
и ни разу мы не спросим,
что ждет нас впереди.
Пусть играет этот джаз.
Я хочу быть Здесь, Сейчас.
И слышать, как это время бьется
у Тебя в груди.
Две перелетных паутинки,
Огонь и Вода
в замысловатом поединке,
два светлячка
у вселенской тьмы на виду,
два лепестка
с яблони, цветущей в райском саду.
Songtekstvertaling
Tijd, zoet als honing,
de tijd stroomde uit de honingraat,
de tijd gaat voorbij.,
zonder ons pijn te doen.
Of zijn we met z ' n tweeën?
we hebben niet veel tijd meer.
de tijd doorgeven,
zonder je ogen te openen —
Twee trekwebben,
Vuur en Water
in een ingewikkeld duel,
twee vuurvliegjes
in het volle zicht van de universele duisternis,
twee blaadjes
van een appelboom
bloeiend in de Hof van Eden.
De tijd liep uit de honingraat.
De tijd gaat voorbij.
dan sneller, dan langzamer.,
het omgekeerde, en dan-Vice versa.
Of, zoals pluis in de wind,
als een tumbleweed in het zand,
we glijden in de stromingen van de tijd,
en het draagt ons
waar in de weiden —
Ah! - lilac dust of Cyprus,
waar zijn de kalkbomen Datura
stromend van de vleugels van gouden bijen,
waar zijn de twee motten?
ze cirkelen rond de weide in een half ijlende staat. —
als twee blaadjes.
van een appelboom
bloeiend in de Hof van Eden.
Dus we stromen, glijden, vliegen
en we kijken niet naar de tijd.,
en nooit zullen we vragen,
wat ons te wachten staat.
Laat hem de jazz spelen.
Ik wil hier nu zijn.
And hear that time beat
in je borst.
Twee trekwebben,
Vuur en Water
in een ingewikkeld duel,
twee vuurvliegjes
in het volle zicht van de universele duisternis,
twee blaadjes
van een appelboom die bloeit in de Hof van Eden.