Invisible — Encadenado al Ánima songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Encadenado al Ánima" van Invisible.

Songteksten

Sí, el viejo portal del cielo
Sí, el viejo portal del cielo
Puede enfriar los cuerpos de hoy y ayer
Se niega el recuerdo por sano y se quema
En las puertas de una ciudad
Que aulla sin ser vista
Los planetas giran sin saberlo
Así como tu recuerdo vive en ellos
Sin que puedas correr allí
Sin que puedas correr allí
Las ventiscas en sombras ahuyentan el humo
De unos muñecos que se queman
En el alba roja y ardiente de la locura
Las caras que asoman la ventana
Quieren cristalizarse en mi pensamiento
En forma alucinatoria
En forma alucinatoria
Como si los muebles pudieran hablarme de ellas
Sin moverse
Produciendo ruidos incomprensibles a mi espalda
La noche despide
Su manera arrogante
De mecerse donde quiera
Y las ropas de los sirvientes
Caminan por la casa
La noche llega y tal vez
Mañana no exista el tiempo con sombras
La luz se duerme entre las piedras
Sacude sus plumas la avaricia
Salpicando el pasto inmolado
Los perros vuelan en las piernas de la noche
Que gime el viento frío
Desde la boca de un dragón sin ojos
El agujero de días de lluvia intensa
Trata de imantar alguna mujer sin cara
Que ronda por la casa
La distancia es un caudal de eternidad
Agazapada sobre la espalda de un león

Songtekstvertaling

Ja, het oude portaal van de hemel.
Ja, het oude portaal van de hemel.
Kan de lichamen van vandaag en gisteren afkoelen
Hij ontkent de herinnering aan gezond en verbrand.
Aan de poorten van een stad
Huilen zonder gezien te worden
Planeten draaien zonder het te weten.
Net zoals je herinnering erin leeft.
Zonder dat je er heen rent.
Zonder dat je er heen rent.
Onweersbuien in de schaduw verdrijven rook
Van brandende poppen
In de brandende, rode dageraad van de waanzin.
De gezichten die uit het raam kijken
Ze willen kristalliseren in mijn gedachte.
In hallucinerende vorm
In hallucinerende vorm
Alsof de meubels me over hen kunnen vertellen.
Zonder te bewegen
Het produceren van onbegrijpelijke geluiden in mijn rug
De nacht zegt vaarwel
Zijn arrogante manier
Om te swingen waar je maar wilt
En de kleren van de dienaren
Ze lopen door het huis.
De nacht komt en misschien
Morgen is er geen tijd met schaduwen
Het licht slaapt tussen de stenen.
Schud hun veren, hebzucht.
Het onbesmette gras laten spatten
Honden vliegen op de benen van de nacht
Laat de koude wind kreunen
Uit de mond van een draak zonder ogen
Het gat van dagen van zware regen
Probeer een gezichtsloze vrouw te imiteren.
Rond het huis
Afstand is een stroom van eeuwigheid
Gehurkt op de rug van een leeuw