Invent, Animate — Moon Phase songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Moon Phase" van Invent, Animate.
Songteksten
Wandering, with no intention,
gave me reason to stay and grow,
I will not decay.
Rotting from the inside out,
no sense of direction,
weathered and hollow,
I will not decay, not decay.
I refuse to take things as they are,
the eyes of the world are much different from mine.
I will shift with the winds, and I’ll grow as my own.
Seasons change but I am a constant.
Take me home.
Everyday searching endlessly for my motive to be, and something to make me feel
whole again.
The sweet embrace of home has withered away, and I am left standing in the cold.
Take me home
Take me home.
The sweet embrace of home has withered away.
Take me home.
And I’m left standing in the cold.
Take me home
The working hands, and a broken man,
amount to nothing, but a house on the sand.
So many wandering years, on my own two feet, the rugged terrain is rougher than
it seems.
No sense of direction, and no sense of time,
Up in the sky, will you be my guide?
Up in the sky, where can I confide?
I swear to you, I won’t forget you in this life.
I am the only constant.
I am the only constant.
Wandering, with no intention,
gave me reason to stay and grow,
I will not decay.
Rotting from the inside out,
no sense of direction,
weathered and hollow,
I will not decay, not decay.
I am the only constant.
The sweet embrace of home has withered away.
I am the only constant.
I’m left standing in the cold.
I will shift with the winds, and I’ll grow as my own.
I will shift with the winds, and I’ll grow as my own.
I am home.
Songtekstvertaling
Zwerven, zonder intentie,
gaf me reden om te blijven en te groeien.,
Ik zal niet vergaan.
Rot van binnenuit,
geen richtingsgevoel,
verweerd en hol,
Ik zal niet vergaan, niet vergaan.
Ik weiger dingen te nemen zoals ze zijn.,
de ogen van de wereld zijn veel anders dan die van mij.
Ik zal veranderen met de wind, en Ik zal groeien als de mijne.
Seizoenen veranderen, maar ik ben een constante.
Breng me naar huis.
Elke dag eindeloos zoekend naar mijn motief om te zijn, en iets om me te laten voelen
weer helemaal.
De zoete omhelzing van thuis is verdwenen, en ik sta in de kou.
Breng me naar huis.
Breng me naar huis.
De zoete omhelzing van thuis is verdwenen.
Breng me naar huis.
En ik sta in de kou.
Breng me naar huis.
De werkende handen, en een gebroken man,
een huis op het zand.
Zo veel zwervende jaren, op mijn eigen twee voeten, het ruige terrein is ruiger dan
daar lijkt het op.
Geen gevoel voor richting en geen gevoel voor tijd.,
In de lucht, wil je mijn gids zijn?
In de lucht, waar kan ik je vertrouwen?
Ik zweer je, Ik zal je niet vergeten in dit leven.
Ik ben de enige constante.
Ik ben de enige constante.
Zwerven, zonder intentie,
gaf me reden om te blijven en te groeien.,
Ik zal niet vergaan.
Rot van binnenuit,
geen richtingsgevoel,
verweerd en hol,
Ik zal niet vergaan, niet vergaan.
Ik ben de enige constante.
De zoete omhelzing van thuis is verdwenen.
Ik ben de enige constante.
Ik sta in de kou.
Ik zal veranderen met de wind, en Ik zal groeien als de mijne.
Ik zal veranderen met de wind, en Ik zal groeien als de mijne.
Ik ben thuis.