Inspection 12 — Photograph songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Photograph" van Inspection 12.
Songteksten
Sixteen. You looked like a photograph.
Pristine. I still recall when I saw you.
And I still see you standing there. Yea I still see you.
That was then. This is now.
And I often wonder how I’ve held myself together for so long.
Honor was lost. Rumors were true
What came through town and wiped out everyone I knew?
I won’t break down. No, not this time.
That faded photograph’s not yours. It’s mine.
You knew me better than anyone.
Is it me who’s changed or is it everyone?
But I still see you. This distance makes us closer.
By my side. I Tell myself that I still see you
Even though I’m broke in two ways
Empty hands a different face
I might as well just change my name and leave this town.
I think anonymity’s what’s needed now.
I won’t be a martyr. It’s too overrated.
Where the hell’s that picture I’ve always wanted painted?
I may not have the answer. All I really need is time
And I may never find it out
But I’ll be damned if I won’t try.
It’s not so bad. There’s still a few.
It must have been my eyes distorting everyone I knew.
I won’t break down. No, Not this time.
This faded photograph’s not yours.
Thanks to Ali (/* */)for these lyrics
Songtekstvertaling
Zestien. Je zag eruit als een foto.
Ongerept. Ik herinner me nog toen ik je zag.
En ik zie je daar nog staan. Ja, ik zie je nog steeds.
Dat was toen. Dit is nu.
En ik vraag me vaak af hoe ik mezelf zo lang bij elkaar heb gehouden.
De eer was verloren. Geruchten waren waar.
Wat kwam door de stad en vernietigde iedereen die ik kende?
Ik zal niet instorten. Nee, Deze keer niet.
Die vervaagde foto is niet van jou. Het is van mij.
Jij kende me beter dan wie dan ook.
Ben ik veranderd of is het iedereen?
Maar ik zie je nog steeds. Deze afstand maakt ons dichterbij.
Aan mijn zijde. Ik zeg tegen mezelf dat ik je nog steeds zie.
Ook al ben ik op twee manieren Blut.
Lege handen een ander gezicht
Ik kan net zo goed mijn naam veranderen en deze stad verlaten.
Ik denk dat anonimiteit nu nodig is.
Ik zal geen martelaar zijn. Het is te overschat.
Waar is dat schilderij dat ik altijd al wilde schilderen?
Ik heb misschien geen antwoord. Ik heb alleen tijd nodig.
En ik kom er misschien nooit achter.
Maar Ik zal het verdomme proberen.
Zo erg is het niet. Er zijn er nog een paar.
Het moet mijn ogen zijn geweest die iedereen die ik kende verstoorde.
Ik zal niet instorten. Nee, Deze keer niet.
Deze foto is niet van jou.
Met dank aan Ali ( / * */) voor deze teksten