Insomnium — In the Groves of Death songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "In the Groves of Death" van Insomnium.
Songteksten
In the evening of a grey day, a bleak day
I strayed into the dim silence of the hallowed trees
Where the fir-trees whisper of those been, those gone
Where the sacred earth still hides all those we once loved
«O father, hear these words, your son is not made for this world
Faint-hearted and careworn, into this vile life I was hurled
In the woods the fiends sigh, I swear I heard the demons neigh
On the seashore I espy the dreadful void under the tides»
Ill-assorted with this life, these cares
Each moment I am waiting for the worst to come my way
Dark berry from my mother’s womb; a frail one
I was affrighted at my birth, bewildered from the start
Better it would be to stay in the shades
In the thicket of the dead, in the groves of death
Here I would lie to the end of the days
«Hear me now, my hapless son
Warn away all yours fears
Make good use of your brief days
Life may be grim but death is more austere
By yourself you sit and wait
By yourself you will have time to repent"
«In these lowly halls
No moon will beam, no sun will shine
In these narrow rooms
No tears are seen, no laughter heard»
At the dawn of a quiet day
I strolled from the woods, returned to the hearth
And with a restful mind I roamed
The dreary shores, the darkling wilds
Greeting all the days that befall
Taking life as it comes
Songtekstvertaling
In de avond van een grijze dag, een sombere dag
Ik dwaalde af in de schemerige stilte van de heilige bomen.
Waar de Den-bomen fluisteren van hen, die verdwenen
Waar de Heilige aarde nog steeds iedereen verbergt waar we ooit van hielden
"O vader, hoor deze woorden, uw zoon is niet gemaakt voor deze wereld
Zwak en zorgzaam, in dit verachtelijke leven werd ik geslingerd.
In het bos zuchten de duivels, ik zweer dat ik de demonen hoorde naderen.
Op de kust zie ik de vreselijke leegte onder de getijden.»
Slecht in dit leven, deze zorgen
Elk moment wacht ik tot het ergste mijn kant op komt.
Donkere bes uit de baarmoeder van mijn moeder; een broze
Ik was boos bij mijn geboorte, verbijsterd vanaf het begin.
Het is beter om in de schaduw te blijven.
In het struikgewas van de doden, in de groeven van de dood
Hier zou ik liegen tegen het einde van de dagen
"Hoor me nu, mijn ongelukkige zoon
Waarschuw al je angsten.
Maak goed gebruik van uw korte dagen
Het leven is grimmig, maar de dood is sober.
Alleen zit je en wacht
Alleen zul je tijd hebben om berouw te tonen."
"In deze nederige hallen
Geen maan zal stralen, geen zon zal schijnen
In deze smalle kamers
Geen tranen, geen gelach.»
Bij het aanbreken van een rustige dag
Ik wandelde vanuit het bos, keerde terug naar de haard
En met een gerust hart zwierf ik
De sombere kusten, de darkling wilds
Groet alle dagen die vallen
Het nemen van het leven zoals het komt