Inferno — The Firstborn from Murk songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Firstborn from Murk" van Inferno.
Songteksten
Nastal čas zabít ticho spásných modliteb
a plivat do tváře světské marnosti v hanbě.
Dej mé vůli sílu z naprosté nicoty, třesku a hříchu
a mohu pochodovat vstříc; k Tobě můj pane nahý.
Proveď mne branami, světů tam hluboko dole.
Dovol mi se postavit po tvé levici na okraj božství
a zabodni svůj trojzubec z nejčernější větve hříchů
do mého těla a srdce, jenž vkládá kacířství v naše buňky,
ať opět uzřím archetyp věčného smilství a chaosu.
Vzývej mé tělo do své svatyně zvané smrt, v tanci neřesti, v tanci chtíče
věčného zla.
Roztroušený kráčím k zlomenému světlu života do ohně hříchu a jedu
v souřadnicích rozporu, nikdy a nikde, kde vesmír stagnuje
a tvé prázdné nic je pro mne více než mé já - Slunce člověka.
Nepřekonané světlo, co padělá božskou tkáň a jednou provždy pohřbí vše lidské.
Polykám všechnu pustinu z vězení tohoto života, mimo realitu v masce zoufalství,
hanby, perverze a odpadu.
Kde není žádná svatá božskost, žádná pravda, žádný sen, jen globální zatuchlost
evangelia, obraz vesmíru, že láska je zákon jako skrytá realita ničící řád…
Umírám, procitám na počátek ve svůj vlastní prvek do bran bílé smrti…
tvojí milostí.
Songtekstvertaling
De tijd is gekomen om de stilte van de gebeden des Heils te doden.
en spuug in het gezicht van wereldse ijdelheid in schaamte.
Geef mijn wil kracht uit het niets, bang en zonde.
en ik mag naakt naar u toe marcheren, mijn Heer.
Loop met me door de poorten, de werelden daar beneden.
Laat me aan je linkerkant staan tot aan de rand van Godhead.
en steek je drietand neer uit de zwartste tak van de zonde.
in mijn lichaam en hart, wat ketterij in onze cellen brengt. ,
Mag ik weer het archetype van eeuwige hoererij en chaos zien.
Roep mijn lichaam naar jouw heiligdom genaamd de dood, in de dans van ondeugd, in de dans van lust
eeuwig kwaad.
Verstrooid loop ik naar het gebroken licht van het leven in het vuur van zonde en vergif
in de coördinaten van de tegenstrijdigheid, nooit en nergens, waar het universum stagneert
en jouw lege niets is meer voor mij dan de mijne, de zon der mensen.
Een onovertroffen licht dat goddelijk Weefsel smeedt en voor eens en altijd alle mensen begraaft.
Ik slik alle woestenij uit de gevangenis van dit leven, voorbij de realiteit in het masker van wanhoop,
schaamte, perversie en verspilling.
Waar er geen heilige goddelijkheid is, geen waarheid, geen droom, alleen mondiale saaiheid
het evangelie, het beeld van het universum dat liefde is de wet als een verborgen werkelijkheid die orde vernietigt…
Ik sterf, ontwaak naar het begin in mijn eigen element naar de poorten van de witte dood…
Bij Uwe Genade.