Infected Rain — Butterfly songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Butterfly" van Infected Rain.
Songteksten
I can sing you a poem
About an innocence that once was stolen
I can read you a novel about the truth that never was written
Once upon a time, a long time ago
There was a butterfly, flying alone
She flew above the hills till she got lost
Either it was the wind, or she was cursed…
This is not where you belong
You need to escape
You need to live long
These are not the people you love
Open your eyes don’t let them eat you alive
She found her self lost in a completely new world
There was no flowers, the hills were all rough
She shines like an angel in the completely darkness
Now she is doomed to drown in this silence
The truth is, she never was lost
There was a period in her live she had to pass
She grows too fast, and her childhood is gone
An adult was what she hated to become
This is not where you belong
You need to escape
You need to live long
These are not the people you love
Open your eyes don’t let them eat you alive
Her mouth was dry and tired of screaming
Her eyes swallowing by flames from crying…
This light is so blinding
She hates to be nothing-nothing
She wants to survive
But the truth is so whipping-whipping
It seems like we live in fairy tales
Everything is so colorful
Everything is a mess
We feel the sweet taste of happiness
But it’s so crowdy here
And everyone is useless-useless
Her mouth was dry and tired of screaming
Her eyes swallowing by flames from crying…
This is not where you belong
You need to escape
You need to live long
These are not the people you love
Open your eyes don’t let them eat you alive
Alive! Alive! Alive!
Songtekstvertaling
Ik kan een gedicht voor je zingen.
Over een onschuld die ooit gestolen is.
Ik kan je een boek voorlezen over de waarheid die nooit geschreven is.
Lang geleden
Er was een vlinder, die alleen vloog.
Ze vloog boven de heuvels tot ze verdwaalde.
Of het was de wind, of ze was vervloekt.…
Hier hoor je niet thuis.
Je moet ontsnappen.
Je moet lang leven.
Dit zijn niet de mensen van wie je houdt.
Open je ogen, laat ze je niet levend opeten.
Ze vond haar zelf verloren in een compleet nieuwe wereld
Er waren geen bloemen, de heuvels waren allemaal ruw
Ze schijnt als een engel in de duisternis.
Nu is ze gedoemd te verdrinken in deze stilte.
De waarheid is, ze was nooit verloren.
Er was een periode in haar leven dat ze moest passeren.
Ze groeit te snel en haar jeugd is weg.
Een volwassene was wat ze haatte om te worden.
Hier hoor je niet thuis.
Je moet ontsnappen.
Je moet lang leven.
Dit zijn niet de mensen van wie je houdt.
Open je ogen, laat ze je niet levend opeten.
Haar mond was droog en moe van het schreeuwen.
Haar ogen slikken door vlammen van het huilen…
Dit licht is zo verblindend.
Ze haat het om niets te zijn-niets
Ze wil overleven.
Maar de waarheid is zo zweepslagen.
Het lijkt alsof we in sprookjes leven.
Alles is zo kleurrijk.
Alles is een puinhoop.
We voelen de zoete smaak van geluk
Maar het is hier zo druk.
En iedereen is nutteloos-nutteloos
Haar mond was droog en moe van het schreeuwen.
Haar ogen slikken door vlammen van het huilen…
Hier hoor je niet thuis.
Je moet ontsnappen.
Je moet lang leven.
Dit zijn niet de mensen van wie je houdt.
Open je ogen, laat ze je niet levend opeten.
Levend! Levend! Levend!