Indochine — Play boy songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Play boy" van Indochine.
Songteksten
Moi quand j'étais un adolescent
J’ai essayé les vêtements de ma mère
Et j'étais pourtant sûr que ça allait vous plaire
Et que tous les gens s’y habitueraient pourtant on m’a regardé de travers
Alors j’ai mis aussi mes habits à l’envers
Et moi j’adore les cas désespérés
J'étais pourtant sûr que ça allait vous plaire
Mais qu’est-ce que j’ai fait, mais de quoi j’ai l’air
J’ai une sorte de mal
Une sorte de mal un mal que je ne définis pas
Moi j’ai du mal avec les artistes, surtout les français qui habitent en Suisse,
J’adore aussi le sexe et les snuff movies
Je trouve que ce sont des purs moments de vie
Je ne me reconnais plus dans les gens je suis juste un cas désespérant
Et comme personne ne viendra me réclamer
Je terminerai comme un objet retrouvé
Mais qu’est ce que j’ai fait mais de quoi j’ai l’air
J’ai une sorte de mal,
Une sorte de mal de mal que je ne définis pas
Me, when I was an adolescent
I tried on my mother’s clothes
And yet I was sure this would please you
And that everyone would get used to it, yet they looked sideways at me So I also turned my clothing inside out
And me, I adore hopeless cases
Yet I was sure this would please you
But what have I done, but how do I seem?
I have some sort of ailment
A sort of ailment, an ailment I do not define
Me, I have a problem with the artists, above all the French who live in Switzerland,
I also adore sex and snuff movies
I find that these are the pure moments of life
I no longer recognise myself in others, I’m just a hopeless case
And as no one will come to claim me I will end up like something found
But what have I done, but how do I seem?
I have some sort of ailment
A sort of ailment, an ailment I do not define
Songtekstvertaling
Ik toen ik een tiener was
Ik heb de kleren van mijn moeder gepast.
En toch wist ik zeker dat je het leuk zou vinden.
En dat alle mensen eraan zouden wennen ... maar ze keken me verkeerd aan.
Dus ik zette ook mijn kleren ondersteboven
En ik hou van wanhopige zaken
Ik wist zeker dat je het leuk zou vinden.
Maar wat heb ik gedaan, maar hoe zie ik eruit?
Ik heb pijn.
Een soort van kwaad een kwaad dat ik niet definieer
Ik heb problemen met kunstenaars, vooral de Fransen die in Zwitserland wonen. ,
Ik hou ook van seks en snuff films.
Ik denk dat dit pure levensmomenten zijn.
Ik herken mezelf niet meer in mensen Ik ben gewoon een hopeloos geval
En niemand zal me komen opeisen.
Ik zal eindigen als een gevonden object
Maar wat heb ik gedaan, maar hoe zie ik eruit?
Ik heb pijn.,
Een soort kwaad dat ik niet definieer
Ik, toen ik een puber was
Ik heb de kleren van mijn moeder gepast.
En toch was ik er zeker van dat je dit leuk zou vinden.
En dat iedereen er aan zou wennen, maar ze keken zijdelings naar me, dus ik heb ook mijn kleren binnenstebuiten gekeerd.
En ik ben dol op hopeloze gevallen.
Toch was ik er zeker van dat je dit leuk zou vinden.
Maar wat heb ik gedaan, maar hoe zie ik eruit?
Ik heb een soort kwaal.
Een soort stoornis, een stoornis die ik niet definieer
Ik heb een probleem met de kunstenaars, vooral met de Fransen die in Zwitserland wonen. ,
Ik hou ook van seks en snuff films.
Ik vind dat dit de zuivere momenten van het leven zijn.
Ik herken mezelf niet meer in anderen, Ik ben gewoon een hopeloos geval.
En als niemand me komt opeisen ... zal ik eindigen als iets gevonden.
Maar wat heb ik gedaan, maar hoe zie ik eruit?
Ik heb een soort kwaal.
Een soort stoornis, een stoornis die ik niet definieer