In The Woods... — Omnio? - Post songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Omnio? - Post" van In The Woods....
Songteksten
These eyes, did I die behind these
Cold blue eyes? Did I know where to go?
This light, eclipsed in a worn disguise
Did glow even though my cries were driven by
Those echoed lies No where to roam
Open my eyes, enlightened the child that
Whispered bardo omnio
Let me belong, eat my raw, stick me empty with
Your hungry claws-bring me light
Can you feel the tension burning?
The soundtrack of our lives
On an early April morning
May be able to re-define
The standards of this restless emptiness…
Carved out of velvet, draped in truth — to reach omnio
Let me be strong, let me draw all the lines
That fall upon the floor-bring me life
Let me feel electric tension
I am greater, taller and a thousand times smaller
From a ghost that told you where to go
To a piece of flesh that need to know
And as I turned my fragile skin -I reached omnio
I have gathered bricks throughout a lifetime
To build a house where I will live
The door is where I write these words
-the window where I forgive
Restlessly I searched the hallway
For the truth of yesterday
But changes cast their ugly shadows
-the basement is there host today
Is this the omnio
I have been searching for?
Songtekstvertaling
Deze ogen, ben ik hier achter gestorven?
Koude blauwe ogen? Wist ik waar ik heen moest?
Dit licht, verduisterd in een versleten vermomming
Gloeide ook al werden mijn kreten gedreven door
Die echoën liggen niet waar te zwerven
Open mijn ogen, verlicht het kind dat
Fluisterde bardo omnio
Laat me horen, eet mijn rauw, steek me leeg met
Je hongerige klauwen-Breng me licht
Voel je de spanning branden?
De soundtrack van ons leven
Op een vroege April ochtend
Kan herdefiniëren
De normen van deze rusteloze leegte…
Uitgehouwen uit fluweel, in waarheid gedrapeerd om om omnio te bereiken —
Laat me sterk zijn, laat me alle lijnen trekken
Die op de grond vallen-breng me leven
Laat me de elektrische spanning voelen
Ik ben groter, groter en duizend keer kleiner.
Van een geest die je vertelde waar je heen moest.
Aan een stuk vlees dat moet weten
En toen ik mijn fragiele huid draaide, bereikte ik omnio
Ik heb heel mijn leven stenen verzameld.
Om een huis te bouwen waar ik zal wonen
De deur is waar ik deze woorden schrijf
- het raam waar ik vergeef
Zonder rust zocht ik in de gang.
Voor de waarheid van gisteren
Maar veranderingen werpen hun lelijke schaduwen.
- de kelder is er vandaag.
Is dit de omnio?
Heb ik gezocht?