Immortal Souls — One Last Withering Rose songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "One Last Withering Rose" van Immortal Souls.
Songteksten
I stare the tombstone, the one with my name.
That stands in the rain.
The cold face of death, shape formed in a stain,
A delusion of my brain?
As the dark is rising and deeper is this night.
More distant becomes the light.
I’m falling into deepest veil of solitude.
Where lays one last withering rose.
I stray from divinity, to be triumphant once again.
I’ll return with one last goodbye.
All the others are gone now, I am here alone,
I lean against this stone.
I wait in silence to what is bound to be.
I see it all before me.
I’m falling into deepest veil of solitude.
Where lays one last withering rose.
I stray from divinity, to be triumphant once again.
I’ll return with one last goodbye.
One last;
One last withering rose…
One last;
One last goodbye…
I’m falling into deepest veil of solitude.
Where lays one last withering rose.
I stray from divinity, to be triumphant once again.
I’ll return with one last goodbye.
One last;
One last withering rose…
One last;
One last goodbye…
Songtekstvertaling
Ik staar naar de grafsteen, die met mijn naam.
Dat staat in de regen.
Het koude gezicht van de dood, vorm gevormd in een vlek,
Een waanidee van mijn hersenen?
Terwijl het duister opstijgt en dieper is deze nacht.
Verder wordt het licht.
Ik val in de diepste sluier van eenzaamheid.
Waar een laatste verwelkende roos ligt.
Ik dwaal af van goddelijkheid, om weer te zegevieren.
Ik kom terug met een laatste afscheid.
Alle anderen zijn nu weg, ik ben hier alleen.,
Ik leun tegen deze steen.
Ik wacht in stilte op wat er moet gebeuren.
Ik zie het allemaal voor me.
Ik val in de diepste sluier van eenzaamheid.
Waar een laatste verwelkende roos ligt.
Ik dwaal af van goddelijkheid, om weer te zegevieren.
Ik kom terug met een laatste afscheid.
Een laatste;
Een laatste verwelkende roos…
Een laatste;
Een laatste afscheid…
Ik val in de diepste sluier van eenzaamheid.
Waar een laatste verwelkende roos ligt.
Ik dwaal af van goddelijkheid, om weer te zegevieren.
Ik kom terug met een laatste afscheid.
Een laatste;
Een laatste verwelkende roos…
Een laatste;
Een laatste afscheid…