Immolation — Here In After songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Here In After" van Immolation.
Songteksten
Alone
Without warmth
Without light
But how do I see in this darkness
Death feeds upon me The condemned under my feet
Eternity has passed us by Everyone is here
The ones I’ve loved and hated
All of us in pain… together
In a timeless void of anguish
Where sorrow is like breathing
and with every breath I hurt more and more
The fallen and trampled
Damned to spend eternity here
Constant burning souls
In a sea of writhing flesh
Endless plains
Of sin and deprivation
Those of wealth and might, of humble and weak
Those who gave way to uphold God’s will
He who has conquered and he who has failed
The wicked and the holy in utter desolation
In this absence of being, misery consumes
Existing not living, I am dead yet AI feel in total seclusion
I am left to ponder the empty promises of your shallow God
The sounds of anguish… so loud
Their sobbing… like thunder
Pierces through me… and crushed me Again.and again… and again
So vast this pain
More unbearable it becomes
With every passing moment
I pray for an end
In a timeless void of anguish
Where sorrow is like breathing
And with every breath I hurt more and more
Songtekstvertaling
Alleen
Zonder warmte
Zonder licht
Maar hoe zie ik in deze duisternis
De dood voedt mij met de veroordeelden onder mijn voeten.
De eeuwigheid is voorbij iedereen is hier
Degenen waarvan ik heb gehouden en gehaat
We hebben allemaal pijn. samen.
In een tijdloze leegte van angst
Waar verdriet is als ademen
en met elke ademtocht doe ik meer en meer pijn.
De gevallenen vertrapt
Verdoemd om hier de eeuwigheid door te brengen.
Constante brandende zielen
In een zee van kronkelend vlees
Eindeloze vlakten
Van zonde en ontbering
Die rijk en machtig zijn, nederig en zwak.
Die zich aan Gods wil houden.
Hij die overwonnen heeft en die gefaald heeft
De goddelozen en de heiligen in totale verwoesting
In deze afwezigheid van zijn, misère consumeert
Bestaande niet levend, ik ben dood maar ik voel me in totale afzondering
Ik moet nadenken over de loze beloften van jouw oppervlakkige God.
De geluiden van angst ... zo luid
Hun snikken ... als donder
Pierces door mij ... en verpletterde me weer.en opnieuw ... en opnieuw
Zo groot deze pijn
Het wordt ondraaglijker.
Met elk voorbijgaand moment
Ik bid voor een einde
In een tijdloze leegte van angst
Waar verdriet is als ademen
En met elke ademtocht doe ik meer en meer pijn.