Iluvatar — Savant songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Savant" van Iluvatar.
Songteksten
They promised her a pocketful of fairy tales
an ordinary future through a rain of endless dust
his first felt moments melt themselves into dreams
locked away forever, let the sandman set them free
could he walk as tall as other men?
his tired mind had fallen to a place held in the past
Numbers were like bread to him, a walk in the park on sunday
a genius in agency
walked the long, thin line between hero and fallacy
taking his words so free
All the while, he’s carrying a light along the way
to brighten all around him, though darkness veils the day
unbeknownst to him he’s crawling through the haze
Forty years had come and gone away
temporarily clutching to the colors of blue and gray
keeping records of all he’s said and done
an idiot savant in everyone else’s eyes
Would you ever pray for me? or carry my bags for me?
I’ve always been there for you.
I’ve walked the thin line between hero and fallacy
you’ve been taking my words so free. would i call for them?
to follow my road, you’d last not long my friend
could i be wrong?
I’ll have the last laugh on you today.
I’ll walk on your heels as you’re walking away
a long time ago i wouldn’t have traveled so far
keep your eyes on the past and watch me walk through that door
too young to feel, too blind to look the other way
while i had gently fallen, i also thrust myself free
yes, i set myself free. if i could be anywhere, i would be everywhere
that you could not pelt.
Songtekstvertaling
Ze beloofden haar een zak vol sprookjes.
een gewone toekomst door een regen van eindeloos stof
zijn eerste felt moments smelten zichzelf in dromen
voor altijd opgesloten, laat de Zandman ze bevrijden
kan hij net zo lang lopen als andere mannen?
zijn vermoeide geest was gevallen op een plek in het verleden
Nummers waren als brood voor hem, een wandeling in het park op zondag
een genie in het agentschap
liep de lange, dunne lijn tussen held en misvatting
zijn woorden zo vrij nemen
De hele tijd draagt hij een licht.
om hem heen te fleuren, terwijl de duisternis de dag bedekt.
zonder dat hij het weet, kruipt hij door de nevel.
Veertig jaar waren gekomen en verdwenen.
tijdelijk vasthouden aan de kleuren blauw en grijs
bijhouden van alles wat hij heeft gezegd en gedaan
een idioot savant in ieders ogen
Zou je ooit voor me bidden? of mijn tassen voor me dragen?
Ik ben er altijd voor je geweest.
Ik heb de dunne lijn gelopen tussen held en misvatting.
je neemt mijn woorden zo vrij. zou ik ze roepen?
om mijn weg te volgen, zou je het niet lang volhouden mijn vriend
kan ik het mis hebben?
Ik zal je vandaag voor het laatst uitlachen.
Ik loop op je hielen terwijl je wegloopt.
lang geleden zou ik niet zo ver gereisd hebben.
hou je ogen op het verleden gericht en kijk hoe ik door die deur loop.
te jong om te voelen, te blind om de andere kant op te kijken.
terwijl ik zachtjes gevallen was, duwde ik mezelf ook vrij.
Ja, ik heb mezelf bevrijd. als ik overal kon zijn, zou ik overal zijn.
dat je niet kon vachten.