Illidiance — Urbanized songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Urbanized" van Illidiance.
Songteksten
Shadows fill the empty heart of the city overcrowded
And I am seeing lights that gives no heat
Erased fates that make my soul bleed
This night I’m mesmerized
I can hear your cry beside
Despaired, denied, starving to breathe
I walk through puppet crowd, cold valleys, web of subways and I see
Dead drones that fill the hive
Sleepwalker shell stripped of their lives
Still hope to find your sign
I can hear your breath beside
Despaired, denied, searching for me So runaway now, into everlasting night that draw emotions
Well hidden and waiting for the day never lived, never loved
One day will be awaken (but now)
But now I feel so cold
I feel you, I want to, to hold you in my arms
No, nothing I can touch
When every taken step becomes countdown in the silence
And every bygone day forms a string of your judgement
You desperately want to find out who lives not just exist
Because «to breathe» is not enough «to feel»
So runaway now, into everlasting night that draw emotions
Well hidden and waiting for the day never lived, never loved
One day will be awaken (but now)
But now I feel so cold
Feel so cold
When every footstep makes me bleed
Feel so cold
When no one believes I hide the truth withing
You’re dying all alone surrounded by your own heartbeat
You scream and for thousand miles there only silence in respond
You scream you want to live but for what do you stay alive here?
So stay with me, stay with me So runaway with me, into everlasting night that draw emotions
Well hidden and waiting for the day never lived, never loved
One day will be awaken (but now)
But now I’m not alone
Right now I’m not alone
Alone! But why is my body cold?
Songtekstvertaling
Schaduwen vullen het lege hart van de stad overvol
En ik zie lichten die geen warmte geven
Gewiste lot dat mijn ziel laat bloeden
Deze nacht ben ik betoverd.
Ik hoor je roepen.
Wanhopig, afgewezen, uitgehongerd om te ademen.
Ik loop door marionetten, koude valleien, web van metro ' s en ik zie
Dode drones die de korf vullen
Slaapwandelschelp ontdaan van hun leven
Ik hoop nog steeds je teken te vinden.
Ik hoor je adem naast je.
Wanhopen, ontkend, zoekend naar mij zo weggelopen nu, naar de eeuwige nacht die emoties lokt
Goed verborgen en wachtend op de dag nooit geleefd, nooit liefgehad
Op een dag zal worden gewekt (maar nu)
Maar nu voel ik me zo koud.
Ik voel je, Ik wil je in mijn armen houden.
Nee, niets wat ik kan aanraken.
Als elke stap aftelt in de stilte
En elke dag die voorbij is, vormt een aaneenschakeling van jouw oordeel.
Je wilt wanhopig weten wie er leeft en niet alleen bestaat.
Omdat "ademen" niet genoeg is om te voelen»
Zo weggelopen nu, naar de eeuwige nacht die emoties lokt
Goed verborgen en wachtend op de dag nooit geleefd, nooit liefgehad
Op een dag zal worden gewekt (maar nu)
Maar nu voel ik me zo koud.
Ik heb het zo koud.
Als elke voetstap me laat bloeden
Ik heb het zo koud.
Als niemand gelooft dat ik de waarheid Verberg
Je sterft helemaal alleen, omringd door je eigen hartslag.
Je schreeuwt en duizend mijl lang is er alleen stilte in antwoord
Je schreeuwt dat je wilt leven, maar waarom blijf je hier in leven?
Dus blijf bij me, blijf bij me zo weggelopen met mij, in de eeuwige nacht die emoties lokt
Goed verborgen en wachtend op de dag nooit geleefd, nooit liefgehad
Op een dag zal worden gewekt (maar nu)
Maar nu ben ik niet alleen.
Op dit moment ben ik niet alleen.
Alleen! Maar waarom is mijn lichaam koud?