Ice Ages — Buried Silence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Buried Silence" van Ice Ages.
Songteksten
Away from all that light, apart from this strange life
We’re dancing now, immortal dance we share in twilight
We cry as we fall down, we’re staring at the sky
We die tonight … we take our rest in our silence
Illusion brings back night, and call the darkened tide
In wish for nothingness and void we shall forgive us In darkness step by step, towards eternal lie.
We are just falling down to find our last deliverance
Here we have nothing to see
Only curtains of illusions where all the time stands still
In agony, trying to breath
All my useless thoughts are wasted, my unforgiven will
Here you leave and see, I bleed
In this killing and this silent, this filling emptiness
Feeling what’s lost, where to flee
And the Shadows that are fading again I lose my way.
Our silence where we dwell, our silence where we’re spelled
Our silence to forget each other once forever.
To ease in misery, to know how deep we fell
No matter what we’ll loose, we have it now or never.
And so its time for grief, but never to forgive
We’re thrown away from throne of sacred violent fire
Abused we cringe to slaves, within this hollow grave
We’re traitors to forget this is our last desire.
Here we have nothing to see
Only curtains of illusions where all the time stands still
In agony, trying to breath
All my useless thoughts are wasted, my unforgiven will
Here you leave and see, I bleed
In this killing and this silent, this filling emptiness
Feeling what’s lost, where to flee
And the Shadows that are fading again I lose my way.
Songtekstvertaling
Weg van al dat licht, afgezien van dit vreemde leven.
We dansen nu, onsterfelijke dans delen we in de schemering
We huilen als we vallen, we staren naar de hemel
We sterven vanavond ... we rusten uit in onze stilte.
Illusie brengt de nacht terug en roept het getij.
In wens voor niets en leegte zullen we ons in duisternis stap voor stap vergeven, naar eeuwige leugen.
We vallen neer om onze laatste verlossing te vinden.
Hier hebben we niets te zien.
Alleen gordijnen van illusies waar de hele tijd stil staat
In pijn, proberen te ademen
Al mijn nutteloze gedachten zijn verspild, mijn onvergeeflijke wil
Hier ga je en zie, ik bloed
In deze moord en deze stilte, deze vullende leegte
Voelen wat verloren is, waar te vluchten
En de schaduwen die weer vervagen, verlies ik mijn weg.
Onze stilte waar we wonen, onze stilte waar we worden gespeld
Onze stilte om elkaar voor altijd te vergeten.
Om te verlichten in ellende, om te weten hoe diep we vielen
Wat we ook verliezen, we hebben het nu of nooit.
En zo is het tijd voor verdriet, maar nooit om te vergeven.
We worden van de troon van het heilige vuur gegooid.
Misbruikt kruipen we naar slaven, in dit holle graf.
We zijn verraders om te vergeten dat dit ons laatste verlangen is.
Hier hebben we niets te zien.
Alleen gordijnen van illusies waar de hele tijd stil staat
In pijn, proberen te ademen
Al mijn nutteloze gedachten zijn verspild, mijn onvergeeflijke wil
Hier ga je en zie, ik bloed
In deze moord en deze stilte, deze vullende leegte
Voelen wat verloren is, waar te vluchten
En de schaduwen die weer vervagen, verlies ik mijn weg.