Ian Anderson — What-ifs, Maybes and Might-have-beens songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "What-ifs, Maybes and Might-have-beens" van Ian Anderson.

Songteksten

We all must wonder, now and then,
if things had turned out — well — just plain different.
Chance path taken, page unturned or brief encounter, blossomed, splintered.
Might I have been the man of courage, brave upon life’s battlefield,
Captain Commerce, high-flown banker, hedonistic, down-at-heel?
A Puritan of moral fibre, voice raised in praise magnificent?
Or rested in assured repose, knowing my lot in quiet content.
What-ifs, Maybes and Might-have-beens fly, soft petals on a breeze.
What-ifs, Maybes and Might-have-beens.
Why-nots, Perhaps and Wait-and-sees.
Suppose bold woman, quite unsuited, brave in adventure, sojourns wicked.
Velvet touch and lips soft-centred, tossing hair, teeth bared in laughing.
Imagine idyll Summers never-ending, Winter nights beside fire roaring.
Touched by madness, filled with fondness, kissed by love, love without name.
What-ifs, Maybes and Might-have-beens fly, soft petals on a breeze.
What-ifs, Maybes and Might-have-beens.
Why-nots, Perhaps and Wait-and-sees.
So, you ride yourselves over the fields.
And you make all your animal deals.
And your wise men don’t know how it feels
to be thick as a brick… two

Songtekstvertaling

We moeten ons allemaal afvragen, zo nu en dan,
als het nou eens anders was gelopen.
Gewaagd pad, pagina onbeproefd of korte ontmoeting, bloeide op, versplinterde.
Zou ik de man van moed geweest zijn, dapper op het slagveld van het leven,
Kapitein Commerce, hoogvliegende bankier, hedonistisch, achterbaks?
Een puriteinse van morele vezel, stem verheven in lof?
Of gerustgesteld in een zekere rust, wetende mijn lot in rustige content.
Wat-als, misschien en misschien-Beens vliegen, zachte blaadjes op een briesje.
Wat-als, misschien en misschien-had-beens.
Waarom-niet, misschien en afwachten.
Stel dat stoutmoedige vrouw, niet geschikt, dapper in avontuur, slecht rouwt.
Fluwelen aanraking en lippen zacht gecentreerd, gooien haar, tanden ontbloot in lachen.
Stel je idyll zomers voor die nooit eindigende, winteravonden naast vuur brullend.
Aangeraakt door waanzin, gevuld met genegenheid, gekust door liefde, liefde zonder naam.
Wat-als, misschien en misschien-Beens vliegen, zachte blaadjes op een briesje.
Wat-als, misschien en misschien-had-beens.
Waarom-niet, misschien en afwachten.
Dus jullie rijden zelf over de velden.
En je maakt al je dierendeals.
En je wijze mannen weten niet hoe het voelt.
om zo dik als een baksteen te zijn ... twee