Iam — Visages Dans La Foule songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Visages Dans La Foule" van Iam.
Songteksten
Regard transparent unique anémique, on vit comme on peut
Vé, comme on peut donner c’qu’on veut
Meme en étant personne, nos coeurs sonnent, marre des creux
Anonymes on le reste, tels des lépreux
Shurik’n:
Le jour dort encore mais lui se leve
Y a que les tours et les chats dehors mais lui s’leve
A chaque fois le meme effort, jamais de treve
A chaque fois le meme décor, lentement il en creve
Enchaînéa sa chienne de vie, chaque morsure l’affaiblit
Dans un puit de soucis il croupit pres des portes de l’ennui
Sans bruit il suit le film jusqu’au happy end ou l’asile
Ou le fleuve des ombres aboutit et vomit ses âmes englouties
Le coeur souvent dans l'étui il maintient sa chair a l’abri
Le front rempli de plis et c’putain de crédit qui s’languit
La tete pleine de jour comme de nuit, peu de place pour le répit
Il faudrait pas que sa route dévie et s’paume dans le brandy
Héroique a chaque acte une flamme d’espoir il brandit
A la face des costumes ou se glissent les bandits
Chez lui l’mépris ça détruit pas, ça ragaillardit
Et de toute façon, y a la queue devant les portes de l’oubli
Juste un fantôme de plus parcourant le parvis
Dotéde la force des siens, guerrier de la survie
Un visage dans la foule flou mal défini
Un visage dans la foule comme tous un fait-dit
Freeman:
Regard transparent unique anémique, on parle pas d’mythes
Mais d’gens anodins qui s’battent pour un but
Le genre d’humain qui marche avec des valeurs
Ceux qui font tout pour éviter le malheur
Akhenaton:
Aux yeux de la vie c’est une femme, une mere pas un numéro d’sécu
Dont l’regard porte le poids du vécu
Séparée d’son mari, reclu
Histoire d’une amourette de discotheque qui doucement bascule dans la tragédie
Le drame et les malentendus, vicieuse maladie
Calque sa vie, sur ce que l’assistante sociale a dit
Lointains paradis, 2000 et ses parasites
Son pere était flic tombésous les balles des séparatistes
Étéa Biarritz, le sort varie
Maintenant elle vit a Ris, tristes tours grises dans la banlieue d’Paris
Visage anonyme, ange esseulé
Les gosses partent en couille, trop fatiguée pour gueuler
Dans l’bas des tours ils embrassent la nuit, ivres, crient fort
Conscients que leur mere vit une petite mort
Sarcophage en T1 dans un HLM, étroit bocal
Au pied dans le local, ils fument du hasch, ces cons s’cachent et l’aiment
Le jour s’leve, ils partent s’coucher
Leur mere pour travailler est allée s’doucher, dehors l’orage
Dehors la rage, et les canines de la vie qui mâchent
C’n’est qu’une image, mais dis-moi qui a du courage et qui est lâche
Milieu du boulevard, que savent-ils, abattue
Une femme porte plus d’gloire que leurs putains d’statues réunies
Ça bouleverse, quand on y pense
Des fois vaut mieux regretter ce qu’on rate que ce qu’on dépense
Songtekstvertaling
Transparant kijken uniek bloedarmoede, we leven zoals we kunnen
Vé, hoe kunnen we geven wat we willen
Zelfs als we niemand zijn, klinken onze harten, moe van de holtes
Anoniem blijven we, als melaatsen
Shurik ' N:
De dag slaapt nog, maar hij staat op.
Er staan alleen torens en katten buiten, maar hij staat op.
Elke keer dezelfde inspanning, nooit treve
Elke keer hetzelfde decor, kruipt het langzaam.
Geketend zijn teef van het leven, elke beet verzwakt hem
In een put van zorgen hij kruipt dicht bij de deuren van verveling
Zonder geluid volgt hij de film naar het happy end of het gesticht
Of de rivier der Schaduwen eindigt en spuwt zijn ziel verslonden
Het hart houdt zijn vlees vaak beschermd.
Voorhoofd gevuld met vouwen en dat verdomde krediet kwijnend
Hoofd vol dag en nacht, weinig ruimte voor rust
Je hoeft je niet om te draaien en je handen in brandy te steken.
Heldhaftig elke daad een vlam van hoop hij zwaait
In het gezicht van de pakken waar de bandieten uitglijden
Op hem is minachting niet te vernietigen, het kletst
En hoe dan ook, Er is een rij voor de poorten van de vergetelheid.
Nog één Geest die door het Hof zwerft.
Begiftigd met de kracht van zijn eigen, strijder van overleving
Een gezicht in de menigte wazig slecht gedefinieerd
Een gezicht in de menigte als een feit-verteld
Freeman:
Transparant lijkt uniek bloedarmoede, we hebben het niet over mythes
Maar onschuldige mensen vechten voor een doel
Het soort mens dat wandelt met waarden
Degenen die alles doen om ongeluk te voorkomen
Akhenaton:
In de ogen van het leven is het een vrouw, een moeder geen beveiligingsnummer
Wiens ogen het gewicht van de levenden dragen.
Gescheiden van haar man, teruggetrokken.
Verhaal van een disco amourette die zachtjes in een tragedie verandert
Drama en misverstanden, wrede ziekte
Spoor haar leven op, op wat de maatschappelijk werkster zei.
Paradijzen, 2000 en parasieten.
Zijn vader was een agent die onder de kogels van de separatisten viel.
Zomer in Biarritz, het lot varieert
Nu leeft ze gelachen, trieste grijze torens in de buitenwijken van Parijs
Anoniem gezicht, eenzame Engel
Kinderen worden gek, te moe om te geeuwen.
Op de bodem van de torens kussen ze ' s nachts, dronken, schreeuwen luid
Zich ervan bewust dat hun moeder een kleine dood leeft
Sarcofaag in T1 in een smal potje.
Aan de voet in de buurt, roken ze hasj, die klootzakken verstoppen zich en houden ervan.
De dag komt op, ze gaan naar bed
Hun moeder ging naar haar werk om te douchen, buiten de storm.
Uit de woede, en de honden van het leven die kauwen
Het is maar een foto, maar vertel me wie moed heeft en wie laf is.
Midden op de boulevard, wat weten ze, neergeschoten
Een vrouw draagt meer glorie dan hun beelden samen.
Het is schokkend als je erover nadenkt.
Soms is het beter om spijt te hebben van wat je mist dan wat je uitgeeft.