Iam — Par Envie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Par Envie" van Iam.
Songteksten
I want to tell you something
I got to tell you one thing
Because we can love, we can heal
Just because we can touch, we can feel
We can see or it’s real
Just because we can, 'cause we can
J’ai vu les fruits pendre et les branches
J’aurais pu me tendre et les prendre
Y' avait là une statue d’or, un feu éteint
Les planches et les cendres
Une source fraîche alléchante
Sur l’couvert de plantes élégantes, fleur et papillon
Magnifique printemps au mois de décembre
Une caisse remplie de vieux champres:
Passeport pour le rêve, il me semble, une poignée d’sable
Dans ma chambre et ma lampe éclairait une estampe étonnante
À mon image insolente, évidente, affichant vanité, suffisance, arrogance
imposante
La tentation, la pression est pesante
J’me baisse, ramasse un carde où est inscrit célébrité en son centre, Une fente
Puis, demeure attirante au bout d’un rampe élégante
Beauté du mensonge, sont-ils à craindre prendre de mes membres
La jetée ou trempe, j’me demandais le temps de décembre
Cours-t-on après ce cercle métallique pouvant se suspendre?
L’humeur déroutante porte une violence envoûtante à trait superbe
Tout comme ce mal ambiant qui nous tente
J’entrais dans le hall, grand comme une tente, d’un roi d’un pays de légende
Pouvant tenir plus de mille de nos gens et leurs membres
Luminescente des bougies de nos sangs et leur camphre
Ambiance pesante comme annonçant une pluie de sang minent imminente
Égaré, comme des milliers de songeurs dans mon genre
C’est par ma volonté, pas pour la gloire que je rentre et y mange
J’en ai vu peu sortir, tromper une vie rampe et y campe
Sans passion qui les alimente, perdus ils s’y trempe et y manque
Because we can love, we can heal
Just because we can touch, we can feel
We can see, or it’s real
Just because we can, 'cause we can
Franchir la ligne bêtement, s’en délecter pleinement
Furieux garnement, calcinant joyeusement ses vingt ans
Cependant, la misère n’excuse pas tout, trop l’oubli trop souvent
Prendre des vies par envie j’avoue qu' peu trouve ça récurant
Grandissant, envie de s'épanouir à l’ombre d’un sourire d’enfant,
l’amour naissant
Trouver la force de n’jamais raccrocher les Gants, s'éveillant
Jouir de chaque seconde, à chaque instant
Par envie, se dire que le temps c’est plus de l’argent, que c’est devenu évident
Ne plus laisser trop souvent rugir l’animal latent
Par envie, savoir que s’aurais pu être pire que ça l’est maintenant
C’est drôle, pour le paradis beaucoup embrassent le néant, comprends
C’est par envie que le poison vicieusement s’mêle au sang
Haïr passionnément, frapper généreusement, paradoxe étonnant
Tout simplement, envie de la vie et de nos rêves face au temps
Face au vent, essayant ardemment de vivre plus longtemps que le présent
Regardant loin devant, droit, allant fièrement au bout du chemin
Par envie tout plaquer là et foutre le camp, fuir l’ennui
Recommencer ailleurs en faisant autrement, sans s’faire faucher en plein élan
Par envie foncer dans le tas, la mort au dents, la chance aidant
Finir ce qu’on a commencé, au moins décemment, le cœur souriant
Même sous le poids cédant, ne plus penser au palier précédent
En apnée souvent en quête de la narcose, envie de s’y plonger entièrement
Envie de gommer l’antécédent, souffler sur le nuage menaçant
Chaque jour étreindre amoureusement, et l’chérir comme un précieux diamant
Juste par envie
Because we can love, we can heal
Just because we can touch, we can feel
We can see, or it’s real
Just because we can, 'cause we can
Songtekstvertaling
Ik wil je iets vertellen.
Ik moet je één ding vertellen.
Want we kunnen liefhebben, we kunnen genezen
Alleen omdat we elkaar kunnen aanraken, kunnen we voelen
We kunnen zien of het is echt
Omdat we dat kunnen.
Ik zag de vruchten hangen en de takken
Ik had ze kunnen pakken.
Er was een gouden standbeeld, een vuur gedoofd
Planken en as
Een bron met water in de mond
Op de cover van elegante planten, bloem en vlinder
Mooie lente in December
Een krat gevuld met oude velden:
Paspoort voor de droom, lijkt mij, een handvol zand
In mijn kamer en mijn lamp stak een geweldige afdruk aan.
Naar mijn beeld onbeschaamd, duidelijk, met ijdelheid, toereikendheid, arrogantie
opleggen
Verleiding, druk is zwaar
Ik ga naar beneden, pikt een kaart op waar een ingeschreven beroemdheid in het midden staat, een gleuf
Dan, blijft aantrekkelijk aan het einde van een elegante helling
Schoonheid van de leugen, zijn ze bang om te nemen van mijn leden
Ik vroeg me af hoe laat het was in December.
Gaan we achter die metalen cirkel aan die kan hangen?
Betoverende stemming draagt betoverend geweld met een prachtige slag.
Net als dit milieu-kwaad dat ons verleidt.
Ik ging de hal binnen, zo groot als een tent, van een koning van een land van legende
Kan meer dan duizend van onze mensen en hun leden
Lichtgevende kaarsen van ons bloed en hun kamfer
De atmosfeer van Pesso als het aankondigen van een dreigende bloodlating regen
Verloren, als duizenden dromers van mijn soort
Het is door mijn wil, niet voor de glorie dat ik naar binnen ga en daar eet.
Ik heb little naar buiten zien komen, een levensloop en kamp zien bedriegen.
Zonder passie die hen voedt, verloren ze weken en missen
Want we kunnen liefhebben, we kunnen genezen
Alleen omdat we elkaar kunnen aanraken, kunnen we voelen
We kunnen zien, of het is echt.
Omdat we dat kunnen.
Over de streep Dom, geniet er volledig van
Razend opzichtig, gelukkig calcinerend zijn twintig jaar
Maar ellende is geen excuus voor alles, te veel vergeetachtigheid te vaak
Het nemen van levens uit afgunst geef ik toe dat weinig vind het schuren
Opgroeien, willen bloeien in de schaduw van de glimlach van een kind,
ontluikende liefde
De kracht vinden om nooit de handschoenen op te hangen, wakker worden
Geniet van elke seconde, elk moment
Uit afgunst, om te zeggen dat tijd meer is dan geld, dat het duidelijk is geworden
Laat het latente dier niet te vaak brullen
Uit afgunst, wetende dat het erger had kunnen zijn dan het nu is.
Het is grappig, want het paradijs velen omarmen het niets, begrijpen
Het is uit afgunst dat het gif zich mengt met het bloed.
Haat hartstochtelijk, klop genereus, verbazingwekkende paradox
Simpel gezegd, afgunst van het leven en onze dromen in het gezicht van de tijd
Geconfronteerd met de wind, proberen om langer te leven dan het heden
Ver vooruit kijkend, recht, trots naar het einde van de weg
Uit afgunst alles daar dumpen en uit de weg gaan, wegrennen van verveling
Begin opnieuw elders door het anders te doen, zonder in volle gang gemaaid te worden.
Door afgunst in de hoop, dood tot de tanden, geluk helpen
Maak af wat we begonnen zijn, tenminste fatsoenlijk, lachend hart.
Zelfs onder het gewicht van de oogst, denk niet meer aan de vorige lager
In apneu vaak op zoek naar narcose, willen volledig duiken in het
Wil de antecedent wissen, blaas op de dreigende wolk
Elke dag omhelzen liefdevol, en koesteren het als een kostbare diamant
Gewoon uit afgunst.
Want we kunnen liefhebben, we kunnen genezen
Alleen omdat we elkaar kunnen aanraken, kunnen we voelen
We kunnen zien, of het is echt.
Omdat we dat kunnen.