I.Witness — Непринятые звонки songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Непринятые звонки" van I.Witness.
Songteksten
Уходя, забей в землю свой памятный столб, чтобы было к чему возвращаться
До тех пор пока будешь звать это домом, его корни будут звать тебя назад.
Пускай не все дороги ведут на юго-восток, важней из них одна — которую пройти
так и не смог.
Мрачнее туч, чернее тысячи ночей, но живее всех живых и полон злости
На надежды что не сбылись и остались кучей едких грязных луж в пустыне ожиданий
Время как вода утекло сквозь пальцы, оставив только шрамы и сухой песок в порезах
И если ты привык хоронить лицо в своих пустых ладонях, посмотри что стало с ними
И пой.
О том куда не успел добраться
О тех возможностях, что упустил
О тех словах что пришлось разменять на молчание камня
Который теперь тихо тонет
В свою сонную серую гавань
Чтобы якорем встать там до конца.
Это не я! Это совсем не про нас
Пусть сломан внутри, пусть раздавлен снаружи
Все что нужно мне это знать
Что ты меня не подведешь и пойдешь за мною на любое даже самое грязное дно
Без надежды на возвращение
Есть вещи, которые лучше и не объяснять.
И слова, что лучше вообще проглотить
И бывают пороги, что не заставят тебя обернуться.
Тем, кто в восемнадцать лет уходил из дома оставляя записки на окна
Будет легче понять, ведь они все это прошли.
Мы все разбиваемся
И время уходит
И каменные столбы всего лишь только кресты у наших родных очагов
Остается желание слиться едино с тем родным, что мы сами от себя отодрали
И под мягкими листьями октябрей, в этих богом забытых местах стать землею
И ветром
И ветром
И ветром что в ярости рвет облака, и верхушки осин разлетаются в клочья
Будто хочет вернуть свою молодость, и заново въестся в те годы
Зубами ногтями навзрыд чтоб не отпускать то, что оторвется с корнями
Вбивая гвозди
В свои уши
Чтоб хотя бы теперь они смогли услышать голос твоего сердца
Останутся только слова
Останутся воспоминания
И непринятые звонки
Как история наших ошибок
Songtekstvertaling
Als je weggaat, leg dan je herdenkingspaal in de grond, zodat er iets is om naar terug te keren.
Zolang je het thuis noemt, zullen de wortels je terugroepen.
Ook al leiden niet alle wegen naar het zuidoosten, de belangrijkste is er een -
Ik kon het niet.
Donkerder dan wolken, zwarter dan duizend nachten, maar levendiger dan alle levenden en vol woede.
Op hoop die niet uitkwam en bleef een hoop droge modderpoelen in de woestijn van verwachtingen
Tijd als water stroomde door mijn vingers, met alleen littekens en droog zand in de sneden
En als je gewend bent om je gezicht in je lege handen te begraven, kijk dan wat er met ze gebeurd is.
En zingen.
Over waar ik niet op tijd was.
Over de kansen die ik gemist heb
Over die woorden die geruild moesten worden voor de stilte van de steen.
Die nu stilletjes zinkt.
Naar je sleepy gray Harbor
Om daar te verankeren tot het einde.
Ik ben het niet! Het gaat helemaal niet om ons.
Laat het van binnen gebroken worden, laat het buiten vermorzeld worden
Alles wat ik moet weten is
Dat je me niet in de steek laat en me tot de smerigste bodem volgt.
Zonder hoop op terugkeer
Er zijn dingen die beter niet verklaard kunnen worden.
En woorden die beter te slikken zijn.
En er zijn drempels die je niet doen omdraaien.
Degenen die op 18-jarige leeftijd het huis verlieten en aantekeningen op de ramen achterlieten
Het zal gemakkelijker te begrijpen zijn, omdat ze dit allemaal hebben doorstaan.
We zijn allemaal kapot.
En de tijd raakt op
En de stenen pilaren zijn slechts kruizen in onze geboortestreek.
Er blijft een verlangen om samen te smelten met de inheemse die we van onszelf hebben afgescheurd.
En onder de zachte bladeren van oktober, in deze godvergeten plaatsen om aarde te worden
En de wind
En de wind
En de wind die de wolken scheurt in een razernij, en de toppen van de Aspen worden aan flarden geblazen
Alsof hij terug wil naar z ' n jeugd en in die jaren opnieuw wil beginnen.
Huilen met onze tanden en nagels om niet los te laten van iets dat los zal komen met de wortels
Nagels strijken
In je oren
Zodat ze nu tenminste de stem van je hart kunnen horen.
Alleen woorden blijven over.
Herinneringen zullen blijven
En gemiste oproepen
Hoe is de geschiedenis van onze fouten