I Ratti della Sabina — Carnevale liberato songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Carnevale liberato" van I Ratti della Sabina.
Songteksten
Ho visto tanta gente nei colori del carnevale
Artisti che sorridono giochi di vino e di parole
Tra maschere e costumi
che come fiori al sole
Si aprivano alla luce cambiando di colore
Circondato dalle note di gente più fanfare
Ero vivo e dal quel suono mi lasciavo trascinare
Dentro angoli di riso e negli occhi della gente
Dove il sogno ancora è intero
e di finto non c'è niente
Guidato da un miraggio di fuoco e luna
Il cielo mi inseguiva con in mano la fortuna
E perso sotto un velo di leggerezza
Vivevo le parole e ridevo alla tristezza.
Come tuoni a me vicini incalzavano i tamburi
Che battevano le danze per le strade e sopra i muri
Rotolavano canzoni per vicoli segreti
E si fermavano distratte sulle bocche di ubriachi
Ma dietro il passo più elegante di trampoli dorati
Si perdevano gli sguardi di bambini incuriositi
Che restavano in silenzio trattenendo ogni paura
Mentre fuochi colorati truccavano la sera
E il giorno che passava come sorpresa
Veloce se ne andava su una nuvola di seta
E l'aria che sapeva di primavera
Cantando scivolava fra le dita della sera.
E adesso che nell'aria non c'è più luce
Il gioco di quel giorno nella notte si ricuce
E adesso che il ricordo piano scompare
Alle note di un violino io lo voglio regalare.
Songtekstvertaling
Ik heb veel mensen gezien in de kleuren van carnival kunstenaars die spelletjes van wijn en woorden glimlachen, waaronder maskers en kostuums als bloemen naar de zon, geopend voor het licht, veranderende kleur en omringd door de noten van de mensen nog meer fanfare, ik was levend en van dat geluid werd ik gesleept in de hoeken van rijst en in de ogen van de mensen, waar de droom is nog steeds volledig en faux niets wordt geleid door een spervuur van vuur en Maan in de lucht me, vangen in de hand met het geluk en verloren onder een sluier van lichtheid, ik leefde de woorden en ik lachte tot het verdriet.
Terwijl de donder dicht bij mij op de drums drukte die de dans naar de straten droeg, en boven de muren liederen rolde straten en steegjes, geheimen en stond afgeleid op de monden van dronkaards, maar achter de meest elegante stelten, en golden verloor de blikken van nieuwsgierige kinderen die in stilte bleven, hield elke angst terug terwijl gekleurd vuurwerk op de nacht en de dag als een verrassing snel als hij was op een wolk van zijde, en de lucht die hij kende van het lentezang glipte tussen de vingers van de avond.
En nu dat er in de lucht geen licht meer is, wordt het spel van die dag in de nacht hersteld en nu dat het geheugen langzaam verdwijnt naar de noten van een viool, wil ik het weggeven.