Hundred Waters — Boreal songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Boreal" van Hundred Waters.
Songteksten
There’s a pleasant port where a boy fixed his course
On a lesser-trodden landscape north
And on his journey boreal met one corporeal
One returning journey forth
«What draws you to the barren there,» he said
«That land is nothing but dampen dread
And sour berries, and rotten cherries
And icy rime and that snowy, snowy pine
That bleak, bare lawn is woebegone
But carry, carry, carry on"
«Oh no,» he said «You must have misunderstood
It’s not the land’s comestible goods
Not the berry that I seek
But the way it hangs on the arrow wood
And I am not after that snowy shawl
But the way the faint flakes float and fall
And to me that alabaster milky rime
Is as sweet as sugar and just as fine
And I don’t care one bit that the pines are gone
But I do care what they look like at dawn
I’m not concerned that their life is drawn
But what happens to the land without their brawn."
And so his journey goes, though his story’s old
But a tale is not trite if it’s still being told
Songtekstvertaling
Er is een aangename haven waar een jongen zijn koers bepaalt.
Op een minder trodden landschap in het noorden
En op zijn reis ontmoette boreal één lichaam.
Een terugreis
Hij zei: "Wat brengt jou naar de kale plek?"
"Dat land is niets anders dan dempende angst
En zure bessen en rotte kersen
En ijzige rime en die sneeuwachtige, sneeuwachtige den
Dat bleke, kale gazon is woebegone.
Maar draag, draag, ga door"
"Oh nee," zei hij, " je moet het verkeerd begrepen hebben.
Het is niet de verkoopbare goederen van het land.
Niet de bes die ik zoek.
Maar de manier waarop het hangt aan het pijlhout
En ik zit niet achter die besneeuwde sjaal aan.
Maar de manier waarop de zwakke vlokken drijven en vallen
En voor mij die albast milky rime
Is zo zoet als suiker en net zo fijn
En het kan me niet schelen dat de dennen weg zijn.
Maar het kan me wel schelen hoe ze er bij zonsopgang uitzien.
Ik maak me geen zorgen dat hun leven wordt getrokken.
Maar wat er met het land gebeurt zonder hun spierkracht."
En zo gaat zijn reis, hoewel zijn verhaal oud is.
Maar een verhaal is niet afgezaagd als het nog verteld wordt.