Huga Flame — Poco prima songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Poco prima" van Huga Flame.
Songteksten
Dieci minuti prima di separarci lo noti, il mio sguardo cambia e le paure sono
chiodi.
Resta un bacio poi dieci, poi cento, la speranza che l’amore potesse intimorire
il tempo,
a tal punto da farlo rallentare.
Troppe sfumature sul tuo viso da memorizzare.
Vorrei gridare che non voglio andare, convinto che un abbraccio sia impossibile
da spezzare.
Fingo di essere forte, cercando di rubare un minuto e farmi un debito con la
morte.
Le mie lacrime represse scivolano sul cuore e bruciano sfiorando le ferite
aperte,
E lascerò una smorfia di dolore solo quando i tuoi non la potranno vedere al
sole.
E io non sono poeta che può sorprenderti, ma tu sei poesia e io mi limito a
leggerti.
E so che non sarai più sola, cercami in una parola; io vengo a prenderti (sono
qui), ti prego aspettami (sono qui)
Lo sento il treno corre sui binari, corre come i nostri pensieri quando saremo
più lontani.
Nessuna voce che ne annuncia l’arrivo, ma io ne avverto le vibrazioni che
scuotono il respiro,
come un terremoto pronto a destabilizzare la finta sicurezza che mi costringo a
mostrare.
Solo un fischio raggraffia il silenzio, il treno in partenza ci avvisa che è
scaduto il tempo.
Il tuo sorriso struggente carico di una solitudine che scava inevitabilmente
nella mia vita che si mischia col tuo odore, l'ultimo sguardo leviga gli spigoli
del cuore.
Le tue parole che si infrangono sul vetro, le porte che si chiudono e non si
torna più indietro.
Quei pochi metri di distanza lo sai bene, annulleranno ogni secondo che abbiamo
passato insieme.
E so che non sarai più sola, cercami in una parola; io vengo a prenderti (sono
qui), ti prego aspettami (sono qui)
E tu che hai visto cambiare il mio sguardo, resta vuoto e non c'è modo di
colmarlo,
e tu che hai visto cambiare il mio sguardo nell’istante in cui sei pronta a
rubarlo.
La musica nasce dentro, un'emozione sfiora le corde dell’anima e le trasforma in
uno strumento,
e tu sei quell’emozione, quella che descrive in poesia le più umili parole.
La tua mancanza, le notti in messanger, e noi illusi di accorciare la distanza.
Le pulsazioni, la mia vita è frenetica, respiro la calma perché sei la mia
domenica.
E so che non sarai più sola, cercami in una parola; io vengo a prenderti (sono
qui), ti prego aspettami (sono qui)
E tu che hai visto cambiare il mio sguardo, resta vuoto e non c'è modo di
colmarlo,
e tu che hai visto cambiare il mio sguardo nell’istante in cui sei pronta a
rubarlo.
(Grazie a Alessandra per questo testo)
Songtekstvertaling
Tien minuten voordat we uit elkaar gaan zie je het, mijn blik verandert en mijn angsten zijn
nagel.
Er blijft een kus dan tien, dan honderd, de hoop dat liefde kan intimideren
tijd,
genoeg om het te vertragen.
Te veel tinten op je gezicht om te onthouden.
Ik zou schreeuwen dat ik niet wil gaan, ervan overtuigd dat een knuffel onmogelijk is
van breken.
Ik doe alsof ik sterk ben, probeer een minuut te stelen en mezelf een schuld te maken met de
dood.
Mijn opgekropte tranen glijden door mijn hart en branden als ik mijn wonden aanraak
open,
En ik laat alleen pijn na als je ouders haar niet kunnen zien.
zon.
En ik ben geen dichter die je misschien zal verrassen, maar jij bent poëzie en ik beperk me tot
lezen.
En ik weet, dat gij niet langer alleen zult zijn, zoek mij in een woord; Ik kom u halen (Ik ben
hier), wacht alsjeblieft op mij (Ik ben hier)
Ik voel het de trein rijdt op het spoor, loopt als onze gedachten als we zijn
verder weg.
Geen stem kondigt zijn komst aan, maar ik voel de vibraties die
schud je adem.,
als een aardbeving klaar om de valse beveiliging te destabiliseren waar ik mezelf toe gedwongen heb.
laat.
Alleen een fluit verkleint de stilte, de vertrekkende trein waarschuwt ons dat het
de tijd is om.
Je schrijnende glimlach geladen met een eenzaamheid die onvermijdelijk graaft
in mijn leven dat zich vermengt met jouw geur, maakt de laatste blik de randen glad.
van het hart.
Uw woorden die breken op het glas, de deuren die sluiten en niet
terug.
Die paar meter verderop, ze annuleren elke seconde die we hebben.
samen doorgebracht.
En ik weet, dat gij niet langer alleen zult zijn, zoek mij in een woord; Ik kom u halen (Ik ben
hier), wacht alsjeblieft op mij (Ik ben hier)
En jullie die mijn blik hebben zien veranderen, blijven leeg en er is geen manier om
vullen,
en jij die mijn blik zag veranderen op het moment dat je klaar bent om
stelen.
Muziek wordt binnenin geboren, een emotie raakt de snaren van de ziel en transformeert ze in
tool,
en jij bent die emotie, dat wat in poëzie de meest nederige woorden beschrijft.
Jouw gebrek, nachten in messanger, en ons misleid om de afstand te verkorten.
De pulsaties, mijn leven is hectisch, ik adem kalm omdat je van mij bent
Zondag.
En ik weet, dat gij niet langer alleen zult zijn, zoek mij in een woord; Ik kom u halen (Ik ben
hier), wacht alsjeblieft op mij (Ik ben hier)
En jullie die mijn blik hebben zien veranderen, blijven leeg en er is geen manier om
vullen,
en jij die mijn blik zag veranderen op het moment dat je klaar bent om
stelen.
(Dank aan Alessandra voor deze tekst)