Hubert-Félix Thiéfaine — Un automne à Tanger songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un automne à Tanger" van Hubert-Félix Thiéfaine.
Songteksten
Lui, sous la pluie d’un automne à Tanger
Lui qui poursuit son puzzle déglingué
Lui, dans sa nuit d’un automne à Tanger
Lui qui détruit son ombre inachevée.
Nous venions du soleil comme des goélands
Les yeux fardés de ciel et la queue dans le vent
Mais nous nous sommes perdus sous le joug des terriens
Dans ces rades et ces rues réservés aux pingouins.
Lui, sous la pluie d’un automne à Tanger
Lui qui poursuit son puzzle déglingué.
Les vagues mouraient, blessées, à la marée sans lune
En venant féconder le ventre des lagunes
Et nos corps écorchés s’immolaient en riant
Sous les embruns glacés d’une chambre océan.
Lui, dans sa nuit d’un automne à Tanger
Lui qui détruit son ombre inachevée.
D’ivresse en arrogance, je reste et je survis
Sans doute par élégance, peut-être par courtoisie
Mais j’devrais me cacher et parler à personne
Et ne plus fréquenter les miroirs autochtones.
Lui, sous la pluie d’un automne à Tanger
Lui qui poursuit son puzzle déglingué
Lui, dans sa nuit d’un automne à Tanger
Lui qui détruit son ombre inachevée.
Songtekstvertaling
Hij, in de regen van een herfst in Tanger
Hij die zijn hersenloze puzzel voortzet
Hij, op zijn herfstnacht in Tanger
Hij die zijn onvoltooide schaduw vernietigt.
We kwamen uit de zon als meeuwen.
Ogen in de lucht en staart in de wind
Maar we raakten verdwaald Onder het juk van de aardlingen.
In deze rades en straten gereserveerd voor pinguïns.
Hij, in de regen van een herfst in Tanger
Hij die zijn hersenloze puzzel voortzet.
De golven stierven, gewond, bij het maanloze tij.
Door de buik van de lagunes te bevruchten.
En onze gevilde lichamen offerden zich op met gelach.
Onder de ijzige spray van een oceaankamer.
Hij, op zijn herfstnacht in Tanger
Hij die zijn onvoltooide schaduw vernietigt.
Van dronkenschap tot arrogantie, blijf ik en overleef ik
Waarschijnlijk uit elegantie, misschien uit beleefdheid.
Maar ik moet me verstoppen en met niemand praten.
En niet meer rondhangen met inheemse spiegels.
Hij, in de regen van een herfst in Tanger
Hij die zijn hersenloze puzzel voortzet
Hij, op zijn herfstnacht in Tanger
Hij die zijn onvoltooide schaduw vernietigt.