Hubert-Félix Thiéfaine — Syndrome albatros songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Syndrome albatros" van Hubert-Félix Thiéfaine.
Songteksten
Clown masqué décryptant les arcanes de la nuit
Dans les eaux troubles et noires des amours-commandos
Tu croises des regards alourdis par l’oubli
Et des ombres affolées sous la terreur des mots
Toi qui voulait baiser la terre dans son ghetto
Tu en reviens meurtri, vidé par sa violence
Et tu fuis ce vieux monstre à l'écaille indigo
Comme on fuit les cauchemars souterrains de l’enfance
De crise en delirium, de fièvre en mélodrame
Franchissant la frontière aux fresques nécrophiles
Tu cherches dans les cercles où se perdent les âmes
Les amants fous maudits, couchés sur le grésil
Et dans le froid torride des heures écartelées
Tu retranscris l’enfer sur la brèche de tes gammes
Fier de ton déshonneur de poète estropié
Tu jouis comme un phénix ivre-mort sous les flammes
Puis, en busard blessé, cerné par les corbeaux
Tu remontes vers l’azur flashant de mille éclats
Et malgré les brûlures qui t'écorchent la peau
Tu fixes dans les brumes: «Terra Prohibida»;
Doux chaman en exil, interdit de sabbat
Tu pressens de là-haut les fastes à venir
Comme cette odeur de mort qui précède les combats
Et marque le début des vocations martyres
Mais loin de ces orages, vibrant de solitude
T’inventes un labyrinthe aux couleurs d’arc en ciel
Et tu t’en vas couler tes flots d’incertitude
Dans la bleue transparence d’un soleil torrentiel
Vois la fille océane des vagues providentielles
Qui t’appelle dans le vert des cathédrales marines
C’est une fille albatros, ta petite sœur jumelle
Qui t’appelle et te veut dans son rêve androgyne…
Songtekstvertaling
Gemaskerde Clown die de arcana van de nacht ontcijfert
In de duistere en zwarte wateren van liefde-commando ' s
Je kruist blikken bezwaard door vergetelheid.
En schaduwen gek geworden onder de angst van woorden
Jij die de aarde wilde neuken in zijn getto
Je komt gekneusd terug, geleegd door zijn geweld.
En je loopt weg van dat oude Indigo-schaal monster.
Hoe te ontsnappen aan de ondergrondse nachtmerries van de kindertijd
Van crisis tot delirium, van koorts tot melodrama
De grens oversteken met necrophilous fresco ' s
Je zoekt in de cirkels waar zielen verloren zijn.
Gekke geliefden vervloekt, liggend op de zandsteen
En in de verzengende kou van de gebroken uren
Je schrijft de hel uit op de breuk van je bereik.
Trots op je schande als kreupele dichter
Je komt als een dode, dronken feniks onder de vlammen.
Dan, als een gewonde hulpkelner, omringd door kraaien
Je gaat naar de azuurblauwe flits van duizend scherven.
En ondanks de brandwonden die je huid heeft
Je staart in de mist: "Terra Prohibida»;
Zoete sjamaan in ballingschap, verboden van Sabbat
Je voelt van boven de glories die komen gaan
Zoals die geur van de dood die voorafgaat aan de gevechten.
En markeert het begin van martelde roepingen
Maar ver van deze onweersbuien, trillend van eenzaamheid
Je vindt een regenboogkleurig doolhof uit.
En je zult je golven van onzekerheid doen zinken.
In de Blauwe transparantie van een brandende zon
Zie het Ocean girl of the providential waves
Wie roept je in het groen van de kathedralen van de zee
Het is een albatros meisje, je kleine tweelingzus.
Wie belt jou en wil jou in zijn androgyneuze droom…