Hubert Félix Thiéfaine — Petit Matin 4.10 Heure d'Eté songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Petit Matin 4.10 Heure d'Eté" van Hubert Félix Thiéfaine.
Songteksten
le temps passe si lentement
& je me sens si fatigué
le silence des morts est violent
quand il m’arrache à mes pensées
je rêve de ses ténèbres froides
électriques & majestueuses
où les dandys se tiennent roides
loin de leurs pulsions périlleuses
je rêve tellement d’avoir été
que je vais finir par tomber
dans cette foire aux âmes brisées
où le vieux drame humain se joue
la folie m’a toujours sauvé
& m’a empêché d'être fou
je me regarde au fond des yeux
dans le miroir des souvenirs
si partir c’est mourir un peu
j’ai passé ma vie à… partir
je rêve tellement d’avoir été
que je vais finir par tomber
mes yeux gris reflètent un hiver
qui paralyse les coeurs meurtris
mon regard vient de l'ère glaciaire
mon esprit est une fleur flétrie
je n’ai plus rien à exposer
dans la galerie des sentiments
je laisse ma place aux nouveaux-nés
sur le marché des morts-vivants
je rêve tellement d’avoir été
que je vais finir par tomber
je fixe un océan pervers
peuplé de pieuvres & de murènes
tandis que mon vaisseau se perd
dans les brouillards d’un happy end
inutile de graver mon nom
sur la liste des disparus
j’ai broyé mon propré horizon
& retroune à mon inconnu
je rêve tellement d’avoir été
que je vais finir par tomber
déjà je m’avance en bavant
dans les vapeurs d’un vague espoir
l’heure avant l’aube du jour suivant
est toujours si cruellement noire
dans le jardin d’Eden désert
les étoiles n’ont plus de discours
& j’hésite entre un revolver
un speedball ou un whisky sour
je rêve tellement d’avoir été
que je vais finir par tomber
Songtekstvertaling
de tijd gaat zo langzaam voorbij.
& Ik voel me zo moe
de stilte van de doden is gewelddadig.
als hij me uit mijn gedachten rukt
Ik droom van de Koude Duisternis
electric & majestic
waar de dandies stijf staan
weg van hun gevaarlijke driften.
Ik droom zoveel dat ik
dat ik uiteindelijk zal vallen
in deze kermis van gebroken zielen
waar het oude menselijke drama zich afspeelt
waanzin heeft me altijd gered.
& weerhield me ervan gek te zijn
Ik kijk naar mezelf in de achterkant van mijn ogen
in de spiegel van herinneringen
als weggaan een beetje is om te sterven
Ik heb mijn leven doorgebracht ... verlaten.
Ik droom zoveel dat ik
dat ik uiteindelijk zal vallen
mijn grijze ogen reflecteren een winter
dat verlamt gekneusde harten
mijn blik komt van de ijstijd.
mijn geest is een verdorde bloem
Ik heb niets meer te onthullen.
in de galerie van gevoelens
Ik laat mijn plaats over aan pasgeborenen.
op de ondode markt
Ik droom zoveel dat ik
dat ik uiteindelijk zal vallen
Ik staar naar een perverse Oceaan.
bevolkt met octopussen en Moray paling
terwijl mijn schip verloren is
in de mist van een gelukkig einde
je hoeft mijn naam niet te graveren.
op de lijst van vermiste personen
Ik verpletterde mijn eigen horizon
& meet my Stranger
Ik droom zoveel dat ik
dat ik uiteindelijk zal vallen
Ik kwijl al vooruit.
in de dampen van een golf hoop
de tijd voor zonsopgang de volgende dag
is altijd zo wreed zwart
in de woestijn van Eden
de sterren hebben geen toespraken meer.
& Ik aarzel tussen een revolver
een speedball of een whiskey sour
Ik droom zoveel dat ik
dat ik uiteindelijk zal vallen