Hubert Félix Thiéfaine — Karaganda (Camp 99) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Karaganda (Camp 99)" van Hubert Félix Thiéfaine.
Songteksten
Des visages incolores, des voyageurs abstraits
des passagers perdus, des émigrants inquiets
qui marchent lentement à travers nos regrets
nos futurs enchaînés, nos rêves insatisfaits
fantômes aux danses australes, aux rhapsodiques peurs
visages camés bleuis graffités par la peur
qui marchent lentement vers l’incinérateur
vers la métallurgie des génies prédateurs
c’est l’histoire assassine qui rougit sous nos pas
c’est la voix de Staline, c’est le rire de Béria
c’est la rime racoleuse d’Aragon et d’Elsa
c’est le cri des enfants morts à Karaganda
brumes noires sur l’occident, murmures de rêves confus
barbares ivres de sang, vampires au coeur fondu
qui marchent lentement au bord des avenues,
des mondes agonisants, des déserts corrompus
ça sent la chair fétide, le rat décérébré
le module androïde, le paradoxe usé
le spectre de mutant au cerveau trafiqué
qui marche en militant sur nos crânes irradiés
c’est l’histoire assassine qui rougit sous nos pas
c’est la voix de Staline, c’est le rire de Béria
c’est la rime racoleuse d’Aragon et d’Elsa
c’est le cri des enfants morts à Karaganda
des visages incolores, des voyageurs abstraits
des passagers perdus, des émigrants inquiets qui marchent lentement à travers
nos regrets nos futurs enchaînés
nos rêves insatisfaits
peuples gores et peineux, aux pensées anomiques nations mornes et fangeuses,
esclaves anachroniques qui marchent lentement sous l’insulte et la trique des
tribuns revenus de la nuit soviétique
c’est l’histoire assassine, qui rougit sous nos pas
c’est la voix de Staline, c’est le rire de Béria, c’est la rime racoleuse
d’Aragon et d’Elsa
c’est le cri des enfants morts à Karaganda
(Merci à RICAUD pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Kleurloze gezichten, abstracte reizigers
verloren passagiers, bezorgde emigranten
die langzaam door onze spijt lopen
onze toekomstige ketens, onze onvervulde dromen
geesten met zuidelijke dansen, rhapsodische angsten
blauwe camed gezichten graffiti door angst
die langzaam naar de verbrandingsoven lopen
naar de metallurgie van roofzuchtige genieën
het is het moorddadige verhaal dat onder onze voeten bloost.
het is Stalins stem, het is Beria ' s lach
het is de raunchy rijm van Aragon en Elsa
dit is de kreet van de dode kinderen in Karaganda
zwarte mist op het Westen, gemompel van verwarde dromen
bloeddorstige Barbaren, beschimmelde vampiers.
die langzaam langs de wegen lopen,
kwellende werelden, corrupte woestijnen
het ruikt naar fetid vlees, de gedecreteerde rat.
de Android module, de Versleten paradox
het spectrum van mutant naar de verhandelde hersenen
die loopt door campagne te voeren op onze bestraalde schedels
het is het moorddadige verhaal dat onder onze voeten bloost.
het is Stalins stem, het is Beria ' s lach
het is de raunchy rijm van Aragon en Elsa
dit is de kreet van de dode kinderen in Karaganda
kleurloze gezichten, abstracte reizigers
verloren passagiers, bezorgde emigranten die langzaam door
onze spijt onze toekomst geketend
onze onvervulde dromen
bloederige en pijnlijke volkeren, met afwijkende gedachten donkere en modderige Naties,
anachronistische slaven die langzaam lopen onder de belediging en het uitbenen van
tribunen kwamen terug van de Sovjet-nacht.
dit is het moorddadige verhaal, dat onder onze voetstappen bloost.
het is Stalins stem, het is Beria ' s lach, het is het rijmpje
van Aragon en Elsa
dit is de kreet van de dode kinderen in Karaganda
(Dank aan RICAUD voor deze woorden)