Howlin' Rain — Riverboat songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Riverboat" van Howlin' Rain.
Songteksten
These are not thieves come to take your ruby ring
They are not ghosts with tales too long
It’s the sound of dancing of many legged things
That gather your tears from off the ground
Our home is a feast love moving from the land
We’re swaying swamp reeds in the sand
It’s a cold feeling that hangs about our bones
When we ride the death’s head waters like leaves
Take my arrow, the last one I got
Wait for the wind to take your shot
Maybe tomorrow you’ll leave another tombstone
Made of sand and moss
Here’s my teeth, mama, do you want them back
To tear the woven web and wires that bind you?
I killed a man and I’d kill a country full
To keep the rusted boat beneath your feet
Our days are numbered too but not outnumbered yet
While I see you laughing at the sun
The stars lay on your naked skin, the moon was on your breast
When a hail of arrows fell upon us
Take my shell of buckshot the last one I got
Wait for the wind and take your shot
Maybe tomorrow we’ll leave two sunken tombstones
With the silt and moss
Can you take aim at my enemies?
I can’t see them anymore
I will fire blindly into the trees and hope I hit someone’s god
Or three of some kind of ghost
These are our times, mama, made of blood and bone
Furious misfortune is upon us
We had a run of luck and ran it to the ground
It calls our lives from the darkness
I see you with burning eyes, burning with my tears
I hate, I hate to see your fear
I’ll leave a hundred bodies rotting in the sun
And when my final bullet flies I’ll be gone
I’ll be with my love upon the Styx river
Songtekstvertaling
Dit zijn geen dieven.
Het zijn geen geesten met verhalen te lang.
Het is het geluid van dansen van vele benen
Die je tranen van de grond verzamelen
Ons huis is een feestmaaltijd Liefde beweegt van het land
We zwerven moerasriet in het zand.
Het is een koud gevoel dat aan onze botten hangt.
Als we op het hoofd van de dood varen als bladeren
Neem mijn pijl, de laatste die ik heb
Wacht op de wind om te schieten.
Misschien laat je morgen een andere grafsteen achter.
Gemaakt van zand en mos
Hier zijn mijn tanden, mama, wil je ze terug?
Om het geweven web en draden te scheuren die je binden?
Ik doodde een man en ik zou een land vol doden.
Om de verroeste boot onder je voeten te houden.
Onze dagen zijn geteld, maar nog niet in de minderheid.
Terwijl ik je zie lachen om de zon
De sterren lagen op je naakte huid, de maan was op je borst
Toen er een hagel pijlen op ons viel
Neem mijn schelp van hagel de laatste die ik heb
Wacht op de wind en schiet.
Misschien laten we morgen twee verzonken grafstenen achter.
Met het slib en mos
Kun je op mijn vijanden richten?
Ik kan ze niet meer zien.
Ik zal blind in de bomen schieten en hopen dat ik iemands god zal raken
Of drie van een soort geest.
Dit zijn onze tijden, mama, gemaakt van bloed en bot
Er is een furieus ongeluk op ons af.
We hadden geluk en reden ermee naar de grond.
Het roept ons leven uit de duisternis.
Ik zie je met brandende ogen branden met mijn tranen
Ik haat het om je angst te zien.
Ik laat honderd lichamen wegrotten in de zon.
En als mijn laatste kogel vliegt, ben ik weg.
Ik zal met mijn liefde op de Styx rivier zijn