Howlin' Rain — Calling Lightning Pt. 2 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Calling Lightning Pt. 2" van Howlin' Rain.
Songteksten
Someday I’ll find your rotting bones
Oh my golden old friend it’s so hard to let go
While time is drifting like the ice in the hearts of the bergs
Drifting beneath the northern lights
Lonely is the town
And dark is the dusk in the city’s bloodshot eyes
There was hardly a sound
But for the feathers of vultures beating the ground
We are only slaves to our ghostly arms and legs
Dancing in our graves
And laying in the ruins of this golden age
I worked in the fields in a dignified way
But my pride was just another agent of decay
You were my song when you ripped your pretty head
And let the laughter fly like you were burning your bread
Hold the dogs at bay, your laughter was the love that ran today
I tried to wield a greater blade
But all you lions can keep your bloody pride
We are only slaves to our master’s memories
Staggering through the days to yield the seed of the golden age
When we were young we said we’d never play the game
With our handles of wine and blood stained blazers
Well time now has surely passed us by
And I remember our school but little of our crimes
Oh my dear brothers what were your names?
And what was the nature of our glorious anger?
The sound we fear is only our day
Creeping behind us to another stranger
We are only slaves to our distant youths and coming graves
Let them say I was a hard working stiff and sand of the golden age
Songtekstvertaling
Ooit zal ik je rottende botten vinden.
Oh mijn gouden oude vriend het is zo moeilijk om los te laten
Terwijl de tijd drijft als het ijs in de harten van de bergen
Zwevend Onder het noorderlicht
Eenzaam is de stad
En donker is de schemering in de bloeddoorlopen ogen van de stad
Er was nauwelijks een geluid.
Maar voor de veren van gieren die de grond slaan
We zijn slechts slaven van onze spookachtige armen en benen.
Dansen in onze graven
En ligt in de ruïnes van deze Gouden Eeuw
Ik heb op waardige wijze in het veld gewerkt.
Maar mijn trots was gewoon een agent van verval.
Je was mijn liedje toen je je mooie hoofd scheurde.
En laat het gelach vliegen alsof je je brood verbrandde
Hou de honden op afstand, jouw gelach was de liefde die vandaag liep.
Ik probeerde een groter mes te hanteren.
Maar alle leeuwen kunnen je trots behouden.
We zijn slechts slaven van de herinneringen van onze meester.
Strompelend door de dagen om het zaad van de Gouden Eeuw te leveren
Toen we jong waren, zeiden we dat we het spel nooit zouden spelen.
Met onze handvatten wijn en met bloed bevlekte blazers
Nu is de tijd zeker voorbij.
En ik herinner me onze school maar weinig van onze misdaden
Lieve broeders, hoe heten jullie?
En wat was de aard van onze glorieuze woede?
Het geluid waar we bang voor zijn is slechts onze dag
Sluipend achter ons naar een andere vreemdeling
We zijn slechts slaven van onze verre jongeren en komende graven.
Laat ze zeggen dat ik een hard werkende stijve was van de Gouden Eeuw.